แบบทดสอบหลังเรียน รูปแบบและประเภทของการแสดงนาฏศิลป์ไทย

4 ประเภท ได้แก่ รำ ละคร โขน การละเล่น

4 ประเภท ได้แก่ รำ ละคร โขน การแสดงพื้นเมือง

5 ประเภท ได้แก่ รำ ละคร โขน การแสดงพื้นเมือง การละเล่น

ไม่มีข้อถูก

ระบำ

รำเดี่ยว

รำคู่

โขน

เป็นมหรสพที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นการแสดงที่มีศิลปะสูง

การแสดงประเภทหนึ่งซึ่งแสดงเรื่องราวความเป็นไปของชีวิตที่ปรากฏในวรรณกรรม

รำ ระบำ หรือการละเล่นที่เป็นเอกลักษณ์ของกลุ่มชนตามวัฒนธรรมในแต่ละภูมิภาค

ระบำที่ปรับปรุงหรือประดิษฐ์ขึ้นใหม่ โดยคำนึงถึงความเหมาะสมของผู้แสดง

ระบำมาตรฐานหรือระบำดั้งเดิม

ระบำเบ็ดเตล็ด หรือระบำปรับปรุง

การแสดงพื้นเมือง

ไม่มีข้อถูก

มีผู้แสดง 2 คนนิยมใช้ในการเบิกโรง

การแสดงที่เป็นแสดงเรื่องราวความเป็นไปของชีวิต

เน้นความสวยงาม ไม่มีการดำเนินเป็นเรื่องราว เน้นการตั้งซุ้มแปรแถว

มหรสพที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นการแสดงที่มีศิลปะสูง

การแสดงพื้นเมือง ภาคเหนือ

การแสดงพื้นเมือง ภาคกลาง

การแสดงพื้นเมือง ภาคอีสาน

การแสดงพื้นเมือง ภาคใต้

การแสดงประเภทละคร

การแสดงประเภทระบำ

การแสดงพื้นเมือง ภาคกลาง

การแสดงพื้นเมือง ภาคอีสาน

ดำเนินเรื่องด้วยบทพากย์เจรจา

ดำเนินเรื่องด้วยบทพูดสลับกับการร้อง

ดำเนินเรื่องโดยการพูดอย่างเดียว

ดำเนินเรื่องด้วยบทพูดและบทร้อง ตัดอย่างใดอย่างหนึ่งออกไม่ได้

การแสดงประเภทรำ

การแสดงประเภทระบำ

การแสดงประเภทเพลงพื้นเมือง

การแสดงประเภทพื้นเมือง