โวหารภาพพจน์

"...นางก็เศร้าสร้อยสลดพระทัย ดั่งเอาเหล็กแดงมาแทงใจให้เจ็บจิตนี่เหลือทน..." เป็นโวหารภาพพจน์ใด

"...จะเอาแต่เมฆหมอกในอากาศนั่นหรือมากั้นเป็นเพดาน..." เป็นโวหารภาพพจน์ใด

...อุตสาหะตระตรากตระตรำเตร็ดเตร่หาผลไม้ ถึงที่ไหนจะรกเรี้ยวก็ซอกซอนอุตส่าห์เที่ยวไม่ถอยหลังจนเนื้อหนังข่วนขาดเป็นริ้วรอย โลหิตไหลย้อยทุกหย่อมหนาม อารามจะใคร่ได้ผลาผลไม้มาปฏิบัติลูกบำรุงผัว... คำประพันธ์ข้่งต้นมีคุณค่าด้านวรรณศิลป์ด้านใด

...เจ้าจะเอาป่าชัฏนี่หรือมาเป็นป่าช้า จะเอาพระบรรณศาลานี่หรือเป็นบริเวณพระเมรุทอง จะเอาแต่เสียงสาลิกาอันร่ำร้องนั่นหรือมาเป็นกลองประโคมใน จะเอาแต่เมฆหมอกในอากาศนั่นหรือมากั้นเป็นเพดาน จะเอาแต่ยูงยางในป่าพระหิมพานต์มาต่างฉัตรเงินฉัตรทอง จะเอาแต่แสงพระจันทร์อันผุดผ่องมาต่างประทีปแก้วงามโอภาส... คำประพันธ์ข้างต้นใช้โวหารภาพพจน์ใด

"...พระพายรำเพยพัดทุกกิ่งก้าน บุษบงก็เบิกบานผกากร รัศมีพระจันทร์ก็มัวหมองเหมือนหนึ่งจะเศร้าโศก... เป็นโวหารภาพพจน์ใด

"..."ต้อยตะริดติดตี่เจ้าพี่เอย จะละเลยเร่ร่อนไปนอนไหน

แอ้อี้อ่อยสร้อยฟ้าสุมาลัย แม้เด็ดได้แล้วไม่ร้างให้ห่างเลย"

คำประพันธ์ข้างต้นใช้โวหารภาพพจน์ใด

...ฝ่ายฝูงเทพยทุกสถานพิมานไม้ไศลเกริ่นแนวพนาวาส ได้สดับคำประกาศสองกุมาร ทรงสั่งสาส์นจนสุดเสียง ดังทิพยาพิมานจะเอนเอียงอ่อนลงช้อชด... เป็นโวหารใด

...สุดสายนัยนาที่แม่จะตามไปเล็งแล สุดโสตแล้วที่แม่จะซับทราบฟังสำเนียง สุดสุรเสียงที่แม่จะร่ำเรียกพิไรร้อง สุดฝีเท้าที่แม่จะเยื้องย่องยกย่างลงเหยียบดิน ก็สุดสิ้นสุดปัญญาสุดหาสุดค้นเห็นสุดคิด... เป็นคุณค่าด้านวรรณศิลป์ ข้อใด

คืนนี้เวลา 21.00 น. หงส์แดง พบกับ ปิศาจแดง คำที่ขีดเส้นใต้เป็นภาพพจน์ใด

ดอกฟ้าไม่สามารถรักกับหมาวัดได้ คำที่ขีดเส้นใต้เป็นภาพพจน์ใด