Pagtukoy sa Pamaksang Pangungusap (Topic Sentence)

Sipi sa “Durungawan” ni Manuel Principe Bautista:

Ang mata ay durungawan ng kaluluwa. Ang durungawan ay siyang kaluluwa ng mga nilikhang bahagi niya. Sa nakabukas na dahon nito ay sumusungaw ang tunay na damdaming kimkim ng mga nilalang na humihinga at tumitibok sa kanyang kaisahan. Sa ganyan ay nakalantad ang tunay na kaanyuan ng buhay na hindi mapagkunwari: ang buti at sama.

• Ang mata ay durungawan ng kaluluwa.

• Ang durungawan ay siyang kaluluwa ng mga nilikhang bahagi niya.

• Sa nakabukas na dahon nito ay sumusungaw ang tunay na damdaming kimkim ng mga nilalang na humihinga at tumitibok sa kanyang kaisahan.

• Sa ganyan ay nakalantad ang tunay na kaanyuan ng buhay na hindi mapagkunwari: ang buti at sama.

Sipi sa “Sa Kabataan” ni Onofre Pagsanghan:

Isa sa mga salitang napag-aralan natin sa wikang Pilipino ay ang salitang nabansot. Kapag ang isang bagay daw ay dapat pang lumaki ngunit ito’y tumigil na sa paglaki, ang bagay na ito raw ay nabansot. Marami raw uri ng pagkabansot. Ngunit ang pinakamalungkot na uri raw ay pagkabansot ng isipan.

• Isa sa mga salitang napag-aralan natin sa wikang Pilipino ay ang salitang nabansot.

• Kapag ang isang bagay daw ay dapat pang lumaki ngunit ito’y tumigil na sa paglaki, ang bagay na ito raw ay nabansot.

• Marami raw uri ng pagkabansot.

• (Ngunit) ang pinakamalungkot na uri raw ay pagkabansot ng isipan.

Sipi sa “Ang Kariton ng Sorbetes at ang Pintor nito” ni Brenda Fajardo:

Ang inililibot na sorbetes ay binansagang “dirty ice cream” ng mga batang anak ng burgesya. Subalit ang sorbetes sa kalye bago pa man magkaroon ng malalaking sorbetes pangkalakal ay paborito ng mga tao dahil sa naiibang lasa nito. Palibhasa’y gawang-bahay, ito ay malasang-malasa dahil ang sangkap nito ay sariwang prutas tulad ng langka, mangga, ube, atis, guyabano at, kung minsan naman, munggo o keso. Ang lasa ay parang halu-halo.

• Ang inililibot na sorbetes ay binansagang “dirty ice cream” ng mga batang anak ng burgesya.

• Subalit ang sorbetes sa kalye bago pa man magkaroon ng malalaking sorbetes pangkalakal ay paborito ng mga tao dahil sa naiibang lasa nito.

• Palibhasa’y gawang-bahay, ito ay malasang-malasa dahil ang sangkap nito ay sariwang prutas tulad ng langka, mangga, ube, atis, guyabano at, kung minsan naman, munggo o keso.

• Ang lasa (ng sorbetes) ay parang halu-halo.

Sipi sa “Sa Makati at Dibisorya, Denims ang Hanap Nila” ni Valerio Nofuente:

Ang maong ay rebelyon laban sa establisimentong may baliw halos na paghahangad na magmukhang disente upang maitago ang kahinaan at katiwalian ng sistema. Naghanap ang kabataan ng kataliwasan ng damit ng middle class, yaong hindi maporma, mukhang marumi at hindi naitatago ang kahinaan. Kung mukhang luma at gusgusin, higit na mas magaling. May estudyanteng taga-Lyceum na bumili ng bagong pantalon, binuhusan niya ito ng chlorox at presto, biglang kupas, mukhang luma.

• Ang maong ay rebelyon laban sa establisimentong may baliw halos na paghahangad na magmukhang disente upang maitago ang kahinaan at katiwalian ng sistema.

• Naghanap ang kabataan ng kataliwasan ng damit ng middle class, yaong hindi maporma, mukhang marumi at hindi naitatago ang kahinaan.

• Kung mukhang luma at gusgusin, higit na mas magaling.

• May estudyanteng taga-Lyceum na bumili ng bagong pantalon, binuhusan niya ito ng chlorox at presto, biglang kupas, mukhang luma.

Sipi sa “Pinakadakilang Pamana” ni Rufino Alejandro:

Gumamit sila ng iba’t ibang intrumento at sa tulong ng mga iyon ay nakapag-iwan sila sa atin ng walang-kamatayang mga tugtugin. Ang kariktan ng mga anyo at mga kulay ay kanilang natutuhan at unti-unting naunawaan nila ang lihim ng paglililok at pagguhit. Umawit sila ng mga alamat at mga kasaysayan sa kanilang mga tula at naitala nila para sa atin ang kanilang mga kaisipan at damdamin. Sa pamamagitan ng lahat ng pamamaraang ito’y nakapagtatag din sila ng mga kaugaliang kilos ng pag-iisip at pintig ng puso na kasintanda ng panahon. Ang lahat ng ito’y binubuo ng tinatawag na kultura ng bansa.

• Gumamit sila ng iba’t ibang intrumento at sa tulong ng mga iyon ay nakapag-iwan sila sa atin ng walang-kamatayang mga tugtugin.

• Ang kariktan ng mga anyo at mga kulay ay kanilang natutuhan at unti-unting naunawaan nila ang lihim ng paglililok at pagguhit.

• Umawit sila ng mga alamat at mga kasaysayan sa kanilang mga tula at naitala nila para sa atin ang kanilang mga kaisipan at damdamin.

• Sa pamamagitan ng lahat ng pamamaraang ito’y nakapagtatag din sila ng mga kaugaliang kilos ng pag-iisip at pintig ng puso na kasintanda ng panahon.

• Ang lahat ng ito’y binubuo ng tinatawag na kultura ng bansa.