บทละครพูดเรื่องเห็นแก่ลูก

ข้อใดกล่าวถูกต้อง

• ละครพูดเริ่มมีในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

• พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเป็นประธานสามัคยาจารย์สโมสร

• พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเป็นผู้พระราชนิพนธ์ละครพูดเรื่องแรกของไทย

• พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งทวีปัญญาสโมสรขณะที่ทรงศึกษาในประเทศอังกฤษ

ข้อใดไม่ใช่พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวที่เป็นบทละครพูด

• ฟอกไม่ขาว

• คดีสําคัญ

• หัวใจนักรบ

• พระนลคําหลวง

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงใช้พระนามแฝงใดในการพระราชนิพนธ์บทละครพูด เรื่องเห็นแก่ลูก

• นายแก้วนายขวัญ

• เขียวหวาน

• พระขรรค์เพชร

• นายทองอิน

ข้อใดไม่ใช่ลักษณะของบทละครพูดเรื่องเห็นแก่ลูก

• มีความยาว ๒ องก์

• ไม่มีดนตรีประกอบ

• ดําเนินเรื่องด้วยบทสนทนา

• เป็นบทละครที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงคิดโครงเรื่องขึ้นเอง

ข้อใดแสดงลักษณะนิสัยของนายล้ำเด่นชัดที่สุด

• “แกไม่ต้องนั่งคอยอยู่กับฉันหรอก มีธุระอะไรก็ไปทําเสียเถิด”

• “ขอรับ ผมก็รู้สึกตัวว่าผมแก่ไปมาก”

• “ผมเห็นควรตัวผมจะมารดน้ำด้วยนะครับ”

• “ก็แน่ล่ะ ไม่มีเงินก็อดตายเท่านั้นเอง”

ฉากในบทละครพูดเรื่องเห็นแก่ลูกคือสถานที่ใด

• สวนหลังบ้าน

• ห้องรับแขก

• ห้องหนังสือ

• ระเบียงหน้าบ้าน

ข้อใดต่อไปนี้ที่ทําให้นายล้ำเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม

• “พุทโธ นี่แกน่ะไม่มีความเมตตาลูกแกบ้างเลยเทียวหรือ ถึงได้คิดร้ายแก่เขาได้อย่างนั้น”

• “ถ้าใครบอกดิฉันว่าเป็นคนไม่ดี ดิฉันไม่ยอมเชื่อเป็นอันขาดเทียว”

• “แหม ถ้ายังงั้นคุณคงรู้จักคุณแม่ดิฉันละซิคะ”

• “อ๋อ นี่น่ะ แกต้องการเงินยังงั้นหรือ”

บทละครพูดเรื่องเห็นแก่ลูก จากคำกล่าวของอ้ายคำที่ว่า “ผมบอกว่าใต้เท้ายังไม่กลับมาจากออฟฟิศ ก็ไม่ยอมไป” สะท้อนลักษณะการใช้ภาษาสมัยนั้นอย่างไร

• ภาษาแสดงความเจริญทางวัฒนธรรม

• คนรับใช้ใช้ภาษาระดับเดียวกับเจ้านาย

• ภาษาต่างประเทศมีใช้ในภาษาพูดของคนไทย

• คนทุกชนชั้นมีความรู้ทางด้านภาษาต่างประเทศ

บทละครพูดเรื่อเห็นแก่ลูกแตกต่างจากบทละครของชาติตะวันตกอย่างไร

• เป็นการเขียนโดยใส่คำพูดและการแสดงกิริยาท่าทางให้ตัวละคร

• เป็นบทพูดที่เขียนเพื่อแสดงละครเวที โดยมีฉาก แสง สี และเสียงสมบูรณ์

• เป็นงานเขียนที่แฝงข้อคิด ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรมต่างๆ ตามแบบฉบับของคนไทย

• เป็นการเขียนที่ยาวกว่าของตะวันตก เพราะเน้นการบรรยายฉากมากกว่าบทสนทนาของตัวละคร

ข้อใดไม่ได้สะท้อนทัศนคติของตัวละคร

• "ก็แน่ละ ไม่มีงินก็อดตายเท่านั้นเอง"

• "ฉันเป็นเกลอเก่าของเจ้าคุณ ท่านนับถือฉันเหมือนน้องยังไงขอรับ?"

• "ก็ดีหรอกครับ พอไถ ๆ ไปได้ ไม่สู้ฝืดเคืองนักแต่ภายหลังอ้ายผีโลภมันก็เข้ามาดลใจผมอีก"

• "ที่แกพูดเช่นนี้ ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงหาว่าแกหมิ่นประมาทเข้า แต่ฉันน่ะเป็นคนที่รู้จักแกมาชช้านานแล้ว เพราะฉะนั้นพอจะให้อภัยได้"