Deklinacja liczebników głównych

Tych 4 urwisów... Dyrektor szkoły jeszcze długo po ich studniówce sięgał po środki uspokajające.

(a)  

Wo­le być na dnie i mieć praw­dzi­wego przy­jaciela, niż na szczy­cie i 10 fałszywych.

(a)  

Marek, Wacek i Bolek - tych 3 trzęsło całą klasą, jak chodziliśmy do szkoły.

(a)  

Jakże łat­wo nam dla dob­ra blis­kich poświęcać ob­cych ludzi. Dwóch, 12, dwudzies­tu, dwustu... Ale ja­kim prawem?

(a)  

W wieku 14 lat coś we mnie pękło, zaczęłam pat­rzeć na świat inaczej, zu­pełnie inaczej. Wszys­tko brałam na po­ważnie, każdy swój wybór ana­lizo­wałam bar­dzo dokład­nie.

(a)  

Dop­ro­wadzasz mnie do sza­leństwa! Dziew­czy­no, co Ty masz w so­bie takiego?? - W 70 pro­cen­tach wodę.

(a)  

Człowiek może postąpić 10 ra­zy źle, po­tem raz dob­rze i ludzie z pow­ro­tem przyj­mują go do swoich serc. Ale jeśli postąpi od­wrot­nie: 10 ra­zy dob­rze, a po­tem raz źle, nikt już więcej mu nie zaufa. Jonathan Carroll

(a)  

Było nas 3, w każdym z nas inna krew, ale jeden przyświecał nam cel.

(a)  

9 much a dziesiąty wilk na śmierć zjedzą ko­nia. Samuel Adalberg

(a)  

Wygraliśmy mecz dwa do 1.

(a)