ภาษาไทย ท ๓๑๑๐๑

“หากมีตัวสะกดเป็นพยัญชนะวรรคมักไม่ต้องออกเสียง อะ ที่ตัวสะกด” เป็นหลักของการออกเสียงคำภาษาใด

• ภาษาบาลี สันสกฤต

• ภาษาไทยแท้

• ภาษาอังกฤษ

• ภาษาเขมร

ข้อใดไม่ใช่พยัญชนะเศษวรรคทั้งหมด

• ย ร ล ว

• ส ศ ษ ม

• ว ห ผ พ

• ฝ ฟ ฌ ฒ

คำในข้อใดสามารถออกเสียงได้ ๒ แบบ

• วุฒิ

• กลวิธี

• ซอมซ่อ

• บรรพชา

คำใดอ่านออกเสียงผิด

• โฆษณา อ่านว่า โคด-สะ-นา

• อิสตรี อ่านว่า อิด-สะ-ตรี

• เจรจา อ่านว่า เจน-ระ-จา

• สตรี อ่านว่า สัด-ตรี

ข้อใดใช้คำไม่ถูกต้อง

• ทุกคนต้องไม่ก้าวก่ายสิทธิของกันและกัน

• ร้านนี้จัดปรุงอาหารได้ประณีตและราคาไม่แพง

• ผู้เขียนนำปัญหาต่าง ๆ มาเผยแพร่ให้สังคมได้รับรู้

• นิตยสารเล่มนี้มีคอลัมน์กระจุกกระจิกเพียงเล็กน้อย

ข้อใดใช้คำได้ถูกต้องตามความหมาย

• เมื่อดิฉันก้าวเข้าไปในห้อง ก็พบว่ามีคนรื้อข้าวของไว้กระจัดกระจาย

• ทุกคนต้องรู้หน้าที่ของตน งานจึงจะดำเนินไปอย่างราบเรียบ

• คนดูแน่นขนัด รปภ. พยายามกีดกันเท่าไรก็ไม่ได้ผล

• จังหวัดนี้อยู่ที่ปากอ่าวของแม่น้ำเจ้าพระยา

สิ่งใดที่จะช่วยให้ผู้ฟังเกิดความมั่นใจในตนเอง

• การฟังอย่างมีสมาธิ

• การวางใจเป็นกลางกับเรื่องที่ฟัง

• การศึกษาหาข้อมูลก่อนที่จะเข้าฟัง

• การจดบันทึกสิ่งที่ฟังไว้อย่างครบถ้วน

ข้อใดไม่ใช่ลักษณะของผู้ฟังที่ดี

• ปรบมือเมื่อพอใจการพูด

• คำนับทุกครั้งเมื่อลุกจากที่นั่ง

• กระซิบกับผู้ที่อยู่ข้างเคียง

• ปิดเครื่องมือสื่อสารแล้วเปลี่ยนเป็นระบบสั่นขณะฟัง

“ขณะที่มีการอภิปรายอยู่บนเวที อาภาปรบมือและหัวเราะเสียงดัง อาลักษณ์วิจารณ์คำพูดของผู้อภิปรายให้คนที่นั่งข้างๆ ฟัง อาจิณลุกจากที่นั่งไปเดินเล่นข้างนอก อาทิตย์นั่งเหยียดเอนหลังตามสบาย”

จากเหตุการณ์ข้างต้น ใครไม่มีมารยาทในการฟังมากที่สุด

• อาภา

• อาจิณ

• อาทิตย์

• อาลักษณ์

เสียงวรรณยุกต์เปรียบได้กับเสียงอะไร

• เสียงสระ

• เสียงพยัญชนะ

• เสียงดนตรี

• เสียงที่มนุษย์เปล่งออกมา