ศิลปการประพันธ์ในวรรณคดีไทย (หลังเรียน)

ข้อใด ไม่ใช่ การสรรคำให้มีเสียงสัมผัสเป็นพิเศษกว่าปกติเพื่อให้เกิดทำนอง เสียงที่ไพเราะน่าฟัง

ดูหนูสู่รูงู งูสุดสูหนูสู้งู

หนูงูสู้ดูอยู่ รูปงูทู่หนูมูทู

คำประพันธ์นี้มีวรรณศิลป์อะไร

นกน้อยนอนแนบน้ำ ในนา

ตมเตอะติดเต็มตา ตื่นเต้น

จิบจาบจับเจรจา จะแจ่ม

เรไรร่อนร้องเร้น เรียบร้อยริมรัง

คำประพันธ์นี้เด่นเรื่องใด

เสียงซออ๋ออ่ออ้อ เอื่อยเพลง

จับปี่เตร๋งเต้งเตง เต่งต้อง

ขลุ่ยตรุ๋ยตรุ่ยตรุ้ยเหนง เหน่งเน่ง ระนาดแฮ

ฆ้องหน่องหนองน่องหน้อง ผรึ่งพรึ้งพรึ่งตโภน

คำประพันธ์นี้เด่นเรื่องใดมากที่สุด

ถึงบางพูดพูดดีเป็นศรีศักดิ์

มีคนรักรถถ้อยอร่อยจิต

วรรณศิลป์ที่พบคืออะไร

ข้อใดมีการเล่นคำต่างจากข้ออื่น

ทุกวันนี้ศึกไกลยังไม่ห่วง

แต่หวั่นทรวงศึกใกล้ไล่ข่มเหง

ถ้าคนไทยหันมาฆ่ากันเอง

จะร้องเพลงชาติไทยให้ใครฟัง

คำประพันธ์นี้เด่นเรื่องใด

ข้อใดไม่ใช้คำอัพภาส

“พิราบบินกลับมาหลังคาโบสถ์

พายุโหดยังกระหึ่มกระเหี้ยนหือ

เมื่อแก้วตกลงแตกก็แหลกรื้อ

แต่แก้วคือแก้วพร่างอยู่กลางใจ”

คำที่ขีดเส้นใต้ใช้โวหารภาพพจน์อะไร

การกล่าวเกินจริง เพื่อให้ดูมีน้ำหนักน่าเชื่อถือ เรียกว่าอะไร