ข้อสอบกลางภาครายวิชาวรรณศิลป์ในการประพันธ์

ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับวรรณกรรมไทย

• วรรณกรรมในอดีตจะสนองความต้องการของคนในสังคม

• วรรณกรรมปัจจุบันมีการนำเสนอแนวคิดแบบจินตนิยม

• วรรณกรรมในอดีตเน้นความแปลกใหม่ในด้านกลวิธีในการดำเนินเรื่อง

• วรรณกรรมปัจจุบันให้คุณค่าด้านอารมณ์น้อยกว่าคุณค่าทางปัญญา

ข้อใดไม่ใช่ปัจจัยโดยตรงที่ทำให้วรรณกรรมในอดีตเปลี่ยนแปลงมาสู่วรรณกรรมยุคปัจจุบัน

• ความต้องการรูปแบบวรรณกรรมที่สอดคล้องกับชีวิตจริง

• ความก้าวหน้าทางด้านความคิด ที่ส่งผลต่อการดำเนินวิถีชีวิต

• สภาพเหตุการณ์ทางการเมืองและสังคม อิทธิพลทางด้านเศรษฐกิจ

• ความต้องการของตลาด

วรรณกรรมปัจจุบันประเภทนวนิยายแนวก้าวหน้าเกิดขึ้นในช่วงใด

• ช่วงหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2476-2488

• ช่วงจอมพลป.พิบูลสงคราม ออกรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ พ.ศ. 2489-2500

• ช่วงจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ปฏิวัติรัฐประหารและปกครองแบบเผด็จการทหาร พ.ศ. 2501-2506

• ช่วงรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร พ.ศ. 2507-2516 ยุคที่นักศึกษาเกิดความขัดแย้งทางความคิด

ช่วงสมัยจอมพลป. พิบูลสงคราม ออกรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เกิดนวนิยายประเภทใด

• นวนิยายน้ำเน่า

• นวนิยายแนวก้าวหน้า

• นวนิยายแนวเพื่อชีวิต

• นวนิยายแนวเพ้อฝัน

ยุคมืดทางปัญญาปรากฏวรรณกรรมประเภทใด

• นวนิยายน้ำเน่า

• นวนิยายแนวก้าวหน้า

• นวนิยายแนวเพื่อชีวิต

• นวนิยายแนวเพ้อฝัน

ข้อใดกล่าวถึงโวหารในการประพันธ์ได้ถูกต้องที่สุด

• แสดงให้เห็นสุนทรียศาสตร์และความงามที่เป็นรูปธรรมและนามธรรม

• เปรียบเสมือนเครื่องมือในการถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึกนึกคิดของผู้ประพันธ์

• เป็นการเรียบเรียงถ้อยคำที่มีการสัมผัสคล้องจองกันอย่างสละสลวยและเกิดความไพเราะ

• มีลักษณะเป็นชั้นเชิงในการบอกเล่าหรืออภิปรายเรื่องราวต่าง ๆ เพื่อให้ผู้อ่านเกิดความรู้และเข้าใจ

ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับองค์ประกอบของวรรณศิลป์

• องค์ประกอบของวรรณศิลป์ประกอบไปด้วย องค์ประกอบด้านอารมณ์สะเทือนใจ ความนึกคิดและจินตนาการ ท่วงทำนอง กลวิธีในการประพันธ์ และองค์ประกอบในส่วนโครงสร้างวรรณกรรม

• พลังอันยิ่งใหญ่ของมนุษย์ที่จะสรรค์สร้างงาน แสดงถึงความคิดอันเฉียบแหลม และโดดเด่นของผู้ประพันธ์ เป็นองค์ประกอบด้านความนึกคิดและจินตนาการ

• กระบวนการที่จะนำความคิด จินตนาการ ความสะเทือนใจของผู้ประพันธ์ แสดงออกมาให้ผู้อื่นได้ประจักษ์ คือ องค์ประกอบด้านความนึกคิดและจินตนาการ

• การเปิดเรื่อง การปิดเรื่อง การเล่าเรื่อง การพูดถึงตัวละคร ผู้แต่งอาจใช้อุบายที่จะทำให้ผู้อ่านเข้าถึงอารมณ์ ความรู้สึกและจินตนาภาพตามได้ เป็นองค์ประกอบด้านอารมณ์สะเทือนใจ

“แป้งร่ำเป็นสาวงามที่มีลำแขนขาวผ่องทั้งกลมเรียวและอ่อนหยัด ผิวขาวละเอียดเช่นเดียวกับแขน ประกอบด้วยหลังมืออวบนูน นิ้วเล็กเรียว หลังเล็บมีสีดังกลีบดอกบัวแรกแย้ม” จากบทประพันธ์ผู้เขียนใช้โวหารในการประพันธ์ชนิดใด

• บรรยายโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• สาธกโวหาร

• เทศนาโวหาร

“ช้างยกขาหน้าให้ควาญเหยียบขึ้นนั่งบนคอ ตัวมันสูงใหญ่ ใบหูไหว พะเยิบ หญิงบนเรือนลงบันไดมาข้างล่าง เธอชูแขนยื่นผ้าขาวม้าและข้าวห่อใบตองขึ้นมา ให้เขา” จากบทประพันธ์ผู้เขียนใช้โวหารในการประพันธ์ชนิดใด

• บรรยายโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• สาธกโวหาร

• อุปมาโวหาร

“ อันว่าแก้วกระจกรวมอยู่กับสุวรรณ ย่อมได้แสงจับเป็นเลื่อม

พรายคล้ายมรกต ผู้ที่โง่เขลาแม้ได้อยู่ใกล้นักปราชญ์ ก็อาจเป็นคนเฉลียวฉลาดได้ฉันเดียวกัน” จากบทประพันธ์ผู้เขียนใช้โวหารในการประพันธ์ชนิดใด

• บรรยายโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• สาธกโวหาร

• อุปมาโวหาร