ภาษาไทย

ก. วางคำขยายหลังคำหลัก

ข. ไม่เปลี่ยนรูปคำเพื่อบอกเพศ พจน์ กาล

ค. มีเสียงควบกล้ำในพยัญชนะท้าย

ง มีลักษณะเหมือนเสียงดนตรี

ก. ขาวไปงานศพของพ่อเขียด

ข. กระต่ายวิ่งแข่งชนะเต่า

ค. รถไฟปลอดภัยกว่ารถยนต์

ง. เราจะเจอกันพรุ่งนี้ตอนเช้า

ก. บอกตำแหน่งของประธานในประโยค

ข. บอกหน้าที่ของคำในประโยค

ค. บอกตำแหน่งของกริยาในประโยค

ง. บอกตำแหน่งของกรรมในประโยค

ก. สะใภ้ ตะวัน ตาปู

ข. แข มะม่วง ใยบัว

ค. อัคคี ลำไย นาฬิกา

ง. วัตถุ มนุษย์ สตรี วิริยะ

ก. เรือนไทย ตรวจ สตางค์

ข. สราญ จรัส มิตร

ค. ศัพท์ เหรียญ พี่น้อง

ง. พิสมัย อุบัติเหตุ ดิบดี

ก. มีหลายรูป

ข. มีหลายเสียง

ค. มี ๔ รูป ๕ เสียง

ง. ทำให้ความหมายของคำเปลี่ยนไป

ก. การแปรของภาษาตามระดับภาษาและสถานการณ์

ข. การพูดในชีวิตประจำวัน

ค. การเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม

ง. อิทธิพลของภาษาต่างประเทศ

ก. การขยายคำหลัก

ข. การเสนอแนวคิด

ค. การจับประเด็นในการสื่อสาร

ง. การเรียงลำดับคำในประโยค

ก. นักข่าวสวมเสื้อขาวนั่งกินข้าว

ข. อีกามันกล้าบินก๋ามาทางนี้

ค. พ่อค้านั่งคาบันไดร้านค้า

ง. สาวหน้าใสใส่เสื้อสวย

ก. มีระบบเสียงสูงต่ำ

ข. คำเดียวกันใช้ได้หลายหน้าที่

ค. มีการใช้คำสุภาพตามฐานะของบุคคล

ง. มีลักษณะนามมากับคำขยายบอกจำนวนนับ