อารยธรรมจีนและอินเดีย

แม่น้ำหวางเหอ

แม่น้ำแยงซีเกียง

แม่น้ำคงคา

แม่น้ำสินธุ

ขยายดินแดนจากจีนออกไปจนถึงเอเชียกลาง

มีการบันทึกเหตุการณ์สําคัญอยู่ในวรรณกรรมไซ่ฮั่น

การสลักตัวอักษรเจี่ยกู่เหวินบนกระดองเต่าและกระดูกสัตว์

แยกแผ่นดินออกเป็นแคว้นต่าง ๆ แล้วส่งเชื้อพระวงศ์ไปปกครอง

ชอบธรรม เพราะใครมีอํานาจยอมได้เป็นผู้นํา

ไม่ชอบธรรม เพราะไม่คืนอํานาจที่ได้มาให้แก่ราษฎร

ชอบธรรม เพราะสวรรค์ประทานอํานาจให้แก่ผู้ปราบปรามยุคเข็ญ

ไม่ชอบธรรม เพราะเป็นขุนนางที่คิดทรยศต่อฮ่องเต้

ความผูกพันต่อครอบครัวของบุคคลในสังคม

ความเคร่งครัดในขนบธรรมเนียมประเพณี

ความสำคัญของการศึกษา

ความเข้มงวดในการใช้กฎหมาย

เกิดการเสี่ยงทายเลือกผู้นําเพื่อให้ได้ผู้นําตามบัญชาสวรรค์

ชาวจีนขาดความกระตือรือร้นและรอความช่วยเหลือจากสวรรค์

ชาวจีนเชื่อว่าสวรรค์มอบอํานาจให้ตน จักรวรรดิจึงมีความยิ่งใหญ่

ชาวจีนสามารถล้มล้างราชวงศ์เดิมที่ปกครองไม่ดีแล้วเลือกผู้นําตั้งราชวงศ์ใหม่ได้

ราชวงศ์ถัง

ราชวงศ์ซ่ง

ราชวงศ์หยวน

ราชวงศ์หมิง

เพราะอยู่ใกล้วังหลวงของจักรพรรดิ

เพราะเป็นที่ดอน นํ้าไม่สามารถท่วมถึงได้

เพราะพื้นที่เหมาะสมแก่การทําการเพาะปลูก

เพราะมีภูเขาล้อมรอบ ช่วยป้องกันพายุถล่มได้

สมัยจักรวรรดิคุปตะ

สมัยจักรวรรดิโมกุล

สมัยจักรวรรดิเมารยะ

สมัยพระเวทและมหากาพย์

เป็นแหล่งกำเนิดศาสนาที่สำคัญของโลก

มีอาณาเขตกว้างขวางประกอบด้วยหลายเชื้อชาติ

พัฒนาจากลัทธิบูชาธรรมชาติมาเป็นนับถือพระเจ้าหลายองค์

เดิมเป็นอารยธรรมของชาวผิวดำพัฒนามาเป็นอารยธรรมของชาวผิวขาว

การวางผังเมือง

การจัดระเบียบการปกครอง

การมีบันทึกที่เป็นลายลักษณ์อักษร

การแยกแยะอาชีพของพลเมือง