การพูด

๑. ข้อใดให้ความหมายของการพูดได้ถูกต้องชัดเจนที่สุด

• ๑. การติดต่อสื่อสารของมนุษย์ด้วยการใช้ถ้อยคำและน้ำเสียง

• ๒. พฤติกรรมการใช้ถ้อยคำ น้ำเสียง และอากัปกิริยาของมนุษย์

• ๓. การเปล่งเสียงออกมาเป็นถ้อยคำเพื่อระบายอารมณ์ของมนุษย์

• ๔. การถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของผู้พูดไปยังผู้ฟังด้วยน้ำเสียง ถ้อยคำและกิริยาท่าทางต่าง ๆ

๒. ข้อใดให้ความหมายของการพูดต่อที่ชุมชนได้ถูกต้องชัดเจนที่สุด

• ๑. การที่บุคคลแสดงความรู้ ความรู้สึกต่อหน้าคู่สนทนา

• ๒. การที่บุคคลเสนอแนะข้อคิดเห็นต่อหน้าที่ประชุมสาธารณะ

• ๓. การที่บุคคลกล่าวแสดงความรู้สึกนึกคิดของตนในห้องบันทึกเสียง

• ๔. การที่บุคคลพูดแสดงความรู้ ความรู้สึกนึกคิดต่อหน้าผู้ฟังจำนวนมาก

๓. การพูดต่อที่ชุมชน มีวัตถุประสงค์ตรงกับข้อใด

• ๑. เพื่อถ่ายทอดวิทยาการใหม่ ๆ สู่บุคคลอื่น

• ๒. เพื่อเป็นการสร้างความสัมพันธ์ในหมู่คณะ

• ๓. เพื่อขอร้องผู้อื่นให้เห็นความสำคัญของตน

• ๔. เพื่อให้สมาชิกในสังคมฝึกฝนและนำไปปฏิบัติได้

๔. สำนวนในข้อใดแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการพูด

• ๑. ปากปราศรัย ใจเชือดคอ

• ๒. สำเนียงส่อภาษา กิริยาส่อสกุล

• ๓. พูดดีเป็นศรีแก่ตัว พูดชั่วอัปราชัย

• ๔. พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง

๕. การพูดให้สัมฤทธิผลต้องอาศัยองค์ประกอบของการพูดตรงกับข้อใด

• ๑. สื่อ

• ๒. ผู้ฟัง

• ๓. สาร

• ๔. ผลตอบสนอง

๖. การเตรียมตัวของผู้พูดสิ่งแรกที่ผู้พูดต้องรู้ตรงกับข้อใด

• ๑. เรื่องที่พูด

• ๒. การรู้จักผู้ฟัง

• ๓. ลีลาท่าทางการพูด

• ๔. วัตถุประสงค์ของการพูด

๗. การเตรียมตัวของผู้พูด มีประโยชน์ตรงกับข้อใด

• ๑. พูดได้สนุก

• ๒. พูดได้น่าสนใจ

• ๓. ไม่ให้ลืมเนื้อเรื่อง

• ๔. จิตใจมั่นคงไม่สะทกสะท้าน

๘. การพูดโน้มน้าวใจเพื่อให้ผู้ฟังยอมรับ ตรงกับลักษณะการพูดในข้อใด

• ๑. พูดอ่อนน้อมถ่อมตน

• ๒. พูดวิจารณ์และให้ข้อคิดเห็น

• ๓. พูดแสดงเหตุผลและข้อเท็จจริง

• ๔. พูดแสดงน้ำเสียงและลีลาที่น่าฟัง

๙. คำว่า “พูดเป็น” มีหมายความตรงกับข้อใด

• ๑. กล้าที่จะพูด

• ๒. ออกเสียงชัดเจน

• ๓. พูดไพเราะสำนวนสละสลวย

• ๔. โน้มน้าวใจผู้ฟังให้คล้อยตามได้

๑๐. ข้อใดเป็นวัจนภาษาในการพูดต่อที่ชุมชน

• ๑. ใช้แววตาที่แสดงความเป็นมิตร

• ๒. ยิ้มแย้มแจ่มใส สบตาผู้ฟังทุกคน

• ๓. ใช้คำพูดที่สุภาพ ใช้น้ำเสียงที่นุ่มนวล

• ๔. รักษาท่วงทีและกิริยาอาการให้อ่อนโยน