ไวยากรณ์เกี่ยวกับเวลาในภาษาไทย

Tôi đi học 6 giờ đúng

• ฉันไปโรงเรียนตอน ๖โมงตรง

• ๖ โมงตรงฉันไปโรงเรียน

• ฉันไปโรงเรียน ๖ โมงตรง

• ฉันไปโรงเรียน ๖โมงเช้า

Mẹ tôi đi chợ lúc 10 giờ sáng

• คุแม่ไปตลาดตอน ๑๐ โมงเช้า

• แม่ของฉันไปตลาด ๑๐ โมงเย็น

• แม่ฉันไปตลาดตอน ๑๐โมงเช้า

• แม่ฉันไปเที่ยว ๑๐ โมงเช้า

Tôi đi chơi với bạn lúc 1 giờ trưa

• ฉันไปทำงานตอน ๖ โมงตรง

• ฉันไปเล่นกับทุกคนบ่าย ๔ โมง

• ฉันไปเล่นกับเพื่อนบ่าย ๑โมง

• ฉันไปเล่นคนเดียวบ่าย ๑ โมง

Anh ấy đến muộn 30 phút

• เขามาถึงเครื่องบินบ่าย ๓ โมง

• เราจะไปดูบ้านไหม่ ๒ ทุ่ม

• เขาไปทำงานเร็วไป ๑๗ นาที

• เขามาถึงสายไป ๓๐ นาที

Cô ấy đi làm muộn 40 phút

• เธอไปทำงานสายไป ๔๐ นาที

• เธอจะเจอเขามาถึงสวนสัตว์ ๑ ทุ่ม

• เธอไปทำงานเร็วไป ๔๐ นาที

• เธอจะไปเยี่ยมคุณตาคุณยายตอน ๘ โมงเช้า

Tôi hẹn bạn đi xem phim 2 giờ chiều

• ฉันชวนคุณไปเล่นด้วยกันที่ป่าวบ่าย ๓ โมง

• ฉันเดินทางไปกรุงเทพฯ ประเทศไทย ๖ โมงเย็นครึ่ง

• ฉันนัดหมายคุณพ่อแม่ไปร้านอาหารตอน ๔ โมงเช้า

• ฉันนัดหมายเพื่อนไปดูหนังบ่าย ๒โมงครับ

Em gái của tôi đi làm bài tập về nhà 9 giờ

(a)  

15 phút nữa các em sẽ bắt đầu học toán

(a)  

30 phút nữa tôi và bạn tôi đi bộ chỗ công viên

(a)  

12 giờ hơn bạn không ăn cơm

• คุณกินข้าวเที่ยงกว่าเที่ยง

• คุณไม่กินข้าวเย็นบ่าย ๓ โมง

• คุณไม่กินข้าวเที่ยง ๑๒ ชั่วโมงกว่า

• คุณไม่กินข้าวเที่ยงตอนเที่ยงกว่า