საორიენტაციო ქვიზები ლიდერებისთვის

განმავითარებელი შეფასება არის:

• სწავლისგან გამიჯნული აქტი.

• ინსტრუმენტები, რომელიც მასწავლებელს დაეხმარება განსაზღვროს რისი გაკეთებაა საჭირო მოსწავლეების განვითარებისა და წინსვლის მიზნით.

• ერთჯერადი აქტივობა.

• მოსწავლისთვის მიწოდებული უკუკავშირი.

მასწავლებლისგან უკუკავშირის მიღების შემდეგ განმეორებითი შეფასების ციკლში:

• მოსწავლეთა მიერ შეცდომების დაშვება მიუღებელია.

• მოსწავლეთა მიერ შეცდომების დაშვება მიუღებელია.

• პასუხების მიხედვით მოსწავლეებს ქულები დაეწერებათ.

• ნამუშევრები შეიძლება კვლავ შეფასდეს კომენტარის საშუალებით, აღინიშნოს პროგრესი და დაისახოს ახალი სასწავლო მიზნები.

სწავლებისა და სწავლის აქტივობების გაუმჯობესების მიზნით შესრულებული შეფასება მაშინ ხდება განმავითარებელი შეფასება, როდესაც:

• მასწავლებელი აღრიცხავს ყოველი მოსწავლის მიერ სასწავლო საკითხის გაგება-გააზრების მტკიცებულებებს.

• მტკიცებულებები რეალურად გამოიყენება სწავლების ადაპტირებისთვის მოსწავლეთა საჭიროებების შესაბამისად.

• მტკიცებულებები ხდება მხოლოდ კონსტრუქციული უკუკავშირის საფუძველი.

• მასწავლებელი გადაამოწმებს ცოდნის ათვისების დონეს დამაზუსტებელი შეკითხვების დასმის საშუალებით.

კრიტერიუმებზე დაფუძნებული შეფასებისას მოსწავლეების საგანმანათლებლო მიღწევების შედარება ხდება :

• სხვა მოსწავლეების შედეგებთან.

• მკაფიოდ განსაზღვრულ, ჯგუფურად შემუშავებულ კრიტერიუმებთან, რომელიც წინასწარაა ცნობილი საგანმანათლებლო პროცესის ყველა მონაწილისათვის.

• მასწავლებლის მიერ ინდივიდუალურად შემუშავებულ კრიტერიუმებთან.

განმავითარებელი შეფასების სარგებელი მასწავლებლისთვის ისაა, რომ:

• თავიდან აიცილოს სწავლების დიფერენცირება ცალკეული მოსწავლეებისათვის და მოსწავლეთა ჯგუფებისათვის.

• მასწავლებელი განმავითარებელი შეფასების მეშვეობით იღებს ინფორმაციას სწავლების პროცესში დაუყოვნებლივ ან მოგვიანებით შესატანი შესწორებების შესახებ, ხდება სწავლების პროცესის გაუმჯობესება სწავლის მიმდინარეობის პარალელურად (მის განმავლობაშივე).

• მოსწავლეების იდეები კრიტიკულად განიხილება და წარმოიქმნება შეცდომებისთვის მათი განსჯის სურვილი.

• მოსწავლეები აცნობიერებენ, თუ რა ისწავლეს და როგორ, ამიტომ მასწავლებელს აღარ სჭირდება სპეციალური ზრუნვა მოსწავლეთა შემეცნებითი კომპეტენციების განვითარებაზე.

მოსწავლეებს შორის გავრცელებული მათემატიკური სიძნელეებია:

• სწავლების მეორე წლიდან თითების გამოყენებით თვლა.

• რიცხვების სიტყვიერად არასწორად ჩაწერა და პირიქით.

• რიცხვითი ფაქტების (მაგალითად, გამრავლების ტაბულა) ავტომატურად ვერ გამოყენება.

• ყველა ზემოთ ჩამოთვლილი

ქვემოთ მოცემულთაგან რომელი დებულება მიგაჩნიათ მართებულად კითხვის განმავითარებელი შეფასების შესახებ:

I. მასწავლებელმა ყოველთვის უნდა მიაწოდოს მყისიერი უკუკავშირი მოსწავლეს კითხვის სტრატეგიების არასათანადოდ გამოყენების შემჩნევისთანავე.

II. მასწავლებელმა ყურადღება უნდა მიაქციოს მოსწავლის მიერ კითხვის სტრატეგიების არასწორად გამოყენების შემთხვევას, რათა დაგეგმოს მისი გამოსწორებისთვის საჭირო აქტივობები.

• არცერთი.

• ორივე.

• მხოლოდ II.

• მხოლოდ I.

როდის დგება დღის წესრიგში რემედიაციული ჩარევის საჭიროება?

• როცა მოსწავლე არ ავლენს ენთუზიაზმს ამა თუ იმ შინაარსის/თემატიკის შემცველ მასალაზე მუშაობის მიმართ, ინტერესის უქონლობის გამო.

• როცა მოსწავლე პასიურობს წყვილებსა და მცირე ჯგუფებში მუშაობის დროს, ინდივიდუალური თავისებურებების გამო.

• როცა მოსწავლე, სისტემატურად ვერ/არასწორად ასრულებს გარკვეული ტიპის დავალებებს, უნარებში გაჩენილი დეფიციტის გამო.

• როცა მოსწავლე უპირატესობას ანიჭებს ვიზუალიზებული მასალით მუშაობას, სწავლის ინდივიდუალური პროფილის გამო.

სარემედიაციო გეგმის გამჭოლი კომპონენტია:

• გარემოსა და აქტივობების მომზადება.

• მოსწავლეთა იდენტიფიცირება.

• მხარეებთან კომუნიკაცია და თანამშრომლობა.

• სარემედიაციო მეცადინეობების ჩატარება.

რაც უკეთ იცის მასწავლებელმა მასალა და მოსწავლეთა ტიპური შეცდომები, მისთვის:

• მით უფრო ბუნდოვანია როგორ შეძლოს რეაგირება მოსწავლეთა საჭიროებებზე.

• მით მით უფრო ნათელია ის მოსამზადებელი სამუშაო, რომელიც საჭიროა სწავლების დაუყოვნებელი კორექტირებისთვის.

• მით ნაკლებად საჭიროებს მტკიცებულებების შეგროვებას მოსწავლეთა ნამუშევრებიდან.

• მით უფრო ნაკლებად მნიშვნელოვანია მოსწავლეების მიერ წინარე ცოდნის ფლობა.