Cesarstwo bizantyjskie.

Za początek średniowiecza uważa się upadek cesarstwa zachodniorzymskiego, który nastąpił w roku

• 324 n.e.

• 395 n.e.

• 476.n.e.

• 476 p.n.e.

Jeden z najwybitniejszych cesarzy bizantyjskich. Za jego panowania Bizancjum osiągnęło największy zasięg terytorialny. Ten cesarz to

• Tyberiusz II Konstantyn.

• Justyn I Flavius.

• Konstantyn Wielki.

• Justynian Wielki.

Kodyfikacji prawa rzymskiego w VI w. dokonał cesarz

• Konstantyn Wielki.

• Teodozjusz Wielki.

• Neron.

• Justynian Wielki.

Cesarz w Bizancjum skupiał w swoich rękach władzę świecką i religijną. Taki porządek prawny określany jest

• dominatem.

• cezaropapizmem.

• pryncypatem.

• patriarchatem.

Za panowania cesarza Konstantyna Wielkiego w VI w. wzniesiono w Konstantynopolu Kościół Mądrości Bożej czyli

• Hagia Sophia.

• Partenon.

• Panteon.

• Koloseum.

Przykładem malarstwa bizantyjskiego są schematyczne i sformalizowane wizerunki Jezusa i świętych, czyli

• mozaiki.

• portrety.

• piety.

• ikony.

Architektura bizantyjska łączyła wpływy

• grecki i frankońskie.

• rzymskie i frankońskie.

• rzymskie i orientalne.

• greckie, rzymskie i orientalne.

Tor wyścigowy dla koni i rydwanów w Konstantynopolu nosił nazwę

• hipodromu.

• ikonoklazmu.

• cyrku.

• akweduktu.

Ruch ikonoklastów

• pisał ikony.

• malował freski na ścianach świątyń.

• tworzył mozaiki na ścianach świątyń.

• niszczył ikony, skuwał freski i zdrapywał mozaiki ze ścian świątyń.

Konstantynopol upadł wskutek najazdu Turków osmańskich w

• 1000 r.

• 1200 r.

• 1400 r.

• 1453 r.