หน่วยที่ 8 ทักษะพื้นฐานและการฝึกหัดการแสดงนาฏศิลป์ ม.1

เพราะเหตุใด จึงต้องใช้ภาษาท่าในการแสดงนาฏศิลป์

      

• เพื่อให้เกิดความสวยงาม

• เพื่อให้เกิดความสนุกสนาน

• เพื่อให้ชาวต่างประเทศชื่นชม

• เพื่อให้เข้าใจเนื้อเรื่องได้ชัดเจนขึ้น

การจีบที่บริเวณหัวเข็มขัด เป็นการจีบแบบใด

    

• จีบคว่ำ

• จีบหงาย

• จีบชายพก

• จีบปรกข้าง

วิธีปฏิบัติการก้าวข้างของตัวพระ น้ำหนักตัวต้องตกลงที่ใด

   

• อยู่ที่ขาที่ก้าว

• อยู่ที่ขาขวาถ้าก้าวขาซ้าย

• อยู่ที่ขาซ้ายถ้าก้าวขาขวา

• อยู่ตรงกลางระหว่างขาทั้ง 2 ข้าง

การตั้งวงของตัวพระและตัวนาง ต่างกันที่จุดใด

     

• ตำแหน่งของฝ่ามือ

• ตำแหน่งของข้อศอก

• ตำแหน่งของลำแขน

• ตำแหน่งของปลายมือ

ภาษาทางนาฏศิลป์ใช้เรียกการแสดงท่าทางในการพูดของตัวละครว่าอย่างไร

      

• การตีบท

• นาฏยศัพท์

• บทของละคร       

• ภาษาของการแสดง

การใช้มือทั้งสองข้างวางทาบที่ต้นขา มีความหมายว่าอย่างไร

      

• รัก

• อาย

• ตกใจ

• เสียใจ

“ยกแขนขึ้นด้านข้างลำตัว ให้ข้อศอกสูงระดับไหล่ หักศอกลงให้แขนท่อนล่างพับเข้าหาตัว และตั้งฉากกับแขนท่อนบน มือแบ หงายปลายนิ้วชี้ไปด้านข้าง ตัววงนาง จะแคบกว่าวงพระ” จากข้อความนี้ หมายถึงท่ารำชนิดใด

    

• การตั้งวงล่าง

• การตั้งวงบน

• การตั้งวงกลาง

• การตั้งวงบัวบาน

การตีบท ต้องใช้ความรู้ในด้านนาฏศิลป์เรื่องใดบ้าง

   

• การดัดมือ ดัดแขน ดัดตัว

• บทร้องและทำนองดนตรี

• นาฏยศัพท์และภาษาท่ารำ 

• บทประพันธ์ประเภทคำกลอน

ยกมือซ้ายขึ้นแตะหน้าผาก มือขวากุมที่ชายพกหรือหัวเข็มขัด และสะดุ้งตัวขึ้นลงพร้อมกับสะอื้นหมายถึง การตีบทท่าใด

      

• ท่ายิ้ม  

• ท่ารัก

• ท่าโกรธ     

• ท่าเสียใจ

“บัดนั้น      ลูกลมมองเขม้นเห็นยักษี

         กริ้วโกรธโดดตามข้ามอัคคี    ขุนกระบี่เหาะไล่ไขว้คว้า”

       จากบทประพันธ์นี้ผู้แสดงจะต้องตีบทแสดงออกมาเป็น ท่ารำใด

    

• ดีใจ

• ก้อเขิน

• โศกเศร้า

• โกรธแค้น