การสร้างคำ

1.ใครเป็นผู้แต่งเรื่องบทเสภาสามัคคีเสวก

• 1.สุนทรภู่

• 2.นายนรินทร์ธิเบศร์(อิน)

• 3.เจ้าพระยาพระคลัง(หน)

• 4.พระบาทสมเด็จพระมุงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

2.บทเสภาสามัคคีเสวกแต่งขึ้นด้วยคำประพันธ์ชนิดใด

•  1.กลอนเสภา                 

• 2.กลอนดอกสร้อย

• 3.กลอนสักวา                 

• 4.กลอนสี่

3.ข้อใดไม่มีในบทเสภาสามัคคีเสวก

• 1.สามัคคีเสวก               

• 2.วิศวกรรมมา

• 3.นารายณ์บรรทมสินธุ์     

• 4.กิจการแห่งพระนนที

4.แนวคิดสำคัญของบทเสภาสามัคคีเสวกคือข้อใด

• 1.ความเสียสละ          

• 2.ความเมตตา

• 3.ความมีน้ำใจ          

• 4.ความสามัคคี

5.บทเสภาสามัคคีเสวก ตอน วิศวกรรมา มุ่งแสดงถึงข้อใด

• 1.แสดงให้เห็นว่ามีการช่างของไทยก้าวหน้ากว่าประเทศอื่นๆ

• 2.แสดงความสำคัญของศิลปะต่อปัจเจกชนและต่อประเทศชาติ

• 3.แสดงถึงความสำคัญในเรื่องความสามัคคีของคนไทย

• 4.แสดงถึงความมีอารยาธรรมด้านการปกครองของนานาประเทศ

6.   “ทั้งช่างปั้นช่างเขียนเพียรวิชา  อีกช่างสถาปนาถูกทำนอง

ทั้งช่างรูปพรรณสุวรรณกิจ           ช่างประดิษฐ์รัชดาสง่าผ่อง

อีกช่างถมลายลักษณะจำลอง        อีกช่ำชองเชิงรัตนะประกร

 ควรไทยเราช่วยบำรุงวิชาช่าง       เครื่องสำอางแบบไทยสโมสร”

   ข้อความข้างต้นกล่าวถึงสิ่งใด

• 1.งานฝีมือที่ประณีต        

• 2.อาชีพของคนไทย

• 3.การบำรุงวิชาช่าง         

• 4.กรรมวิธีการผลิตงานฝีมือ

7.ข้อใดกล่าวถึงผู้ที่ไม่รู้จักคุณค่าของวิชาช่าง

• 1.ทั้งช่างรูปพรรณสุวรรณกิจ

  ช่างประดิษฐ์รัชดาสง่าผ่อง

• 2.ใครดูถูกผู้ชำนาญในการช่าง 

  ความคิดขวางเฉไฉไม่เข้าเรื่อง

• 3.นายจะสั่งสิ่งใดไม่เข้าจิต   

  จะต้องติดตันใจให้ขัดขวาง3.นายจะสั่งสิ่งใดไม่เข้าจิต   

  จะต้องติดตันใจให้ขัดขวาง

• 4.จำเริญตาพาใจให้สบาย  

  อีกร่างกายก็จะพลอยสุขสราญ

8.  “ทั้งช่างปั้นช่างเขียนเพียรวิชา  อีกช่างสถาปนาถูกทำนอง

ทั้งช่างรูปพรรณสุวรรณกิจ           ช่างประดิษฐ์รัชดาสง่าผ่อง”

ข้อใดต่อไปนี้ไม่ได้กล่าวถึงในคำประพันธ์ข้างต้น

•           1.ช่างทำเครื่องเงิน       

• 2.ช่างทำทอง

• 3.ช่างก่อสร้าง            

• 4ช่างพลอย

9. ”อีกช่างถมลายลักษณะจำลอง      อีกชำชองเชิงรัตนประกร”

• 1.ช่างปั้น         

• 2.ช่างโลหะ

• 3.ช่างก่อสร้าง                

• 4.ช่างทำเพชรนิลจินดา

10.ข้อใดใช้ปฏิปุจฉา

• 1.ใครดูถูกผู้ชำนาญในการช่าง

• 2.ความคิดขวางเฉไฉไม่เข้าเรื่อง

• 3.เหมือนคนป่าคนไพรไม่รุ่งเรือง

• 4.จะพูดด้วยก็เปลืองซึ่งวาจา