វេយ្យាករណ៍៖ ឈ្នាប់

១. ឈ្នាប់គឺ

• ក. ពាក្យចំណងសម្រាប់សម្គាល់ទំនាក់ពាក្យនិងពាក្យ ឃ្លានិងឃ្លានៅក្នុងល្បះ។

• ខ. គឺជាពាក្យចង។

• គ. គឺជាទំនាក់ទំនង។

២. ឈ្នាប់ចែកចេញជា៖

• ក. ២

• ខ. ៣

• គ. ៤

៣. ឈ្នាប់មាន២ប្រភេទគឺ៖

• ក. ឈ្នាប់ចង និងឈ្នាប់ឃ្លា

• ខ. ឈ្នាប់ចង និងឈ្នាប់មិនចង

• គ. ឈ្នាប់ចង និងឈ្នាប់ល្បះ

៤. ឈ្នាប់ចងគឺជា៖

• ក. ពាក្យចំណងសម្រាប់សម្គាល់ទំនាក់ទំនងរវាងឃ្លានិងឃ្លា រវាងធាតុផ្សេងៗក្នុងល្បះ និងបង្កើតឃ្លារណប។

• ខ. ពាក្យចំណងសម្រាប់សម្គាល់ទំនាក់ទំនងរវាងពាក្យនិងពាក្យ ឃ្លានិងឃ្លា និងរវាងធាតុផ្សេងៗក្នុងល្បះ។

• គ. ពាក្យចំណងសម្រាប់សម្គាល់ទំនាក់ទំនងធាតុផ្សេងៗក្នុងអត្ថបទ។

៥. ឈ្នាប់ឃ្លាគឺជា៖

• ក. ពាក្យចំណងសម្រាប់សម្គាល់ទំនាក់ទំនងរវាងពាក្យនិងពាក្យ ឃ្លានិងឃ្លា និងរវាងធាតុផ្សេងៗក្នុងល្បះ។

• ខ. ពាក្យចំណងសម្រាប់សម្គាល់ទំនាក់ទំនងរវាងពាក្យនិងពាក្យ ឃ្លានិងឃ្លា រវាងធាតុផ្សេងៗក្នុងល្បះ និងបង្កើតឃ្លារណប។

• គ. សម្គាល់ទំនាស់នៅក្នុងល្បះ។

៦. ឈ្នាប់ចងមានពាក្យ៣គឺ៖

• ក. និង ហើយនិង តែ

• ខ. និង តែ ប៉ុន្តែ

• គ. និង តែ ឬ

៧. ឈ្នាប់ឃ្លាមានពាក្យដូចជា៖

• ក. ថា ដើម្បី ព្រោះ ប្រសិនបើ លុះត្រាតែ.....

• ខ. និង តែ ឬ

• គ. តែ ហើយនិង យ៉ាងណាមិញ....

៨. ខ្ញុំនិងធារីជាសិស្ស។ ពាក្យ «និង» គឺជាឈ្នាប់ចង។

• ក. ត្រូវ

• ខ. ខុស

៩. តើយើងនៅក្នុងថ្នាក់ឬទៅបណ្ណាល័យ? ពាក្យ «បណ្ណាល័យ» ជាឈ្នាប់ចង។

• ក. ត្រូវ

• ខ. ខុស​

១០. ខ្ញុំមករៀនទីនេះដើម្បីមានការងារល្អ។ ពាក្យ «ដើម្បី» ជាឈ្នាប់។

• ក. ត្រូវ

• ខ. ខុស