ละครรำ ม.5

2 ประเภท ได้แก่ ละครรำแบบดั้งเดิม, ละครที่พัฒนาขึ้นใหม่

2 ประเภท ได้แก่ ละครรำแบบดั้งเดิม, ละครรำแบบปรับปรุง

3 ประเภท ได้แก่ ละครรำแบบดั้งเดิม, ละครรำแบบปรับปรุง, ละครที่พัฒนาขึ้นใหม่

3 ประเภท ได้แก่ ละครรำแบบดั้งเดิม, ละครรำแบบปรับปรุง, ละครพูดสลับรำ

ละครใน

ละครนอก

ละครดึกดำบรรพ์

ละครชาตรี

สมัยอยุธยา

สมัยสุโขทัย

สมัยธนบุรี

สมัยรัตนโกสินทร์

เดิมให้ผู้ชายแสดง มีตัวละครเพียง 3 ตัว คือ นายโรง นาง และตัวตลกหรือจำอวด ปัจจุบันใช้ผู้แสดงทั้งผู้ชายและผู้หญิงตามบทบาท

โรงละครมุงหลังคา มีเสา 4 ต้น และเสามหาชัยกลางโรง มีเตียง 1 เตียง

ดำเนินเรื่องด้วยความกระชับรวดเร็ว มีความตลกขบขัน มักใช้ถ้อยคำสามัญชนทั่วไป

เรื่องที่ใช้แสดง พระสุธน-มโนราห์, รถเสน (พระรถเมรี)

เป็นการลงคาถาอาคม

เป็นการกันเสนียดจัญไร

เป็นการรำแบบชักยันต์

เป็นการถอนอาถรรพณ์

ละครดึกดำบรรพ์

โอเปร่า

ละครใน

ละครชาตรี

ละครชาตรี

ละครนอก

ละครใน

ละครพันทาง

ใช้ผู้ชายและผู้หญิงแสดงตามบทบาท

ความสนุกสนาน ตลกขบขัน ดำเนินเรื่องรวดเร็ว

และไม่พิถีพิถันเรื่องลีลาท่ารำ

แต่งกายแบบละครรำตามรูปแบบของชาตินั้นๆ

มักแสดงเรื่องรามเกียรติ์, อิเหนา, อุณรุท

รามเกียรติ์, สังข์ทอง

อิเหนา, อุณรุท

สังข์ทอง, ไกรทอง

จันทกินรี, อิเหนา

การเกด, คาวี,

ไชยทัต, พิกุลทอง, พิมพ์สวรรค์,

พิณสุริยวงศ์

มโนราห์, โม่งป่า,

มณีพิชัย, สังข์ทอง, สังข์ศิลป์ชัย,

สุวรรณศิลป์

สังข์ทอง, ไชยเชษฐ์, ไกรทอง, มณีพิชัย,

คาวี, สังข์ศิลป์ชัย

มณีพิชัย, สังข์ทอง, สังข์ศิลป์ชัย,

สุวรรณศิลป์, สุวรรณหงส์, โสวัต