ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา

เพื่อเป็นอนุสรณ์สถาน แก่บรรพชนผู้ล่วงลับ

เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจแก่ข้าราชการทุกฝ่าย

เพื่อเป็นหนังสือเรียนของพระบรมวงศานุวงศ์

เพื่อเป็นการกระชับสัมพันธ์กับประเทศเมียนมา

เพื่อหาม้าฝีเท้าดีให้กามะนี

เพื่อประกาศแสนยานุภาพและขยายดินแดน

เพื่อหาทหารฝีมือดีมาประลองทวนกับกามะนี

เพื่อชิงตัวสมิงพระรามที่ถูกพระเจ้าฝรั่งมังฆ้องจับตัวไป

เพราะไม่ชำนาญการขี่ม้าทวน

เพราะไม่ระมัดระวังจุดอ่อนตนเอง

เพราะไม่เฉลียวใจในอุบายของสมิงพระราม

เพราะฝีเท้าม้าของกามะนีอ่อนลงด้วยความเหนื่อย

พระเจ้ากรุงต้าฉิง

พระเจ้าราชาธิราช

พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง

พระเจ้ามณเฑียรทอง

สมิงพระรามเป็นทหารเอกของพระเจ้าราชาธิราช

สมิงพระรามเป็นเชลยชาวพม่าที่ถูกขังในกรุงรัตนบุระอังวะ

สมิงพระรามพ้นจากการเป็นเชลยเพราะชนะกามะนีในการแข่งทวน

พระเจ้าราชาธิราชฉลองการกลับมาของสมิงพระรามอย่างยิ่งใหญ่เป็นเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืน

การไม่เห็นคุณค่าของลูกสาว

การบำเหน็จรางวัลแก่ทหาร

การแสดงให้เห็นถึงอำนาจของกษัตริย์

การเป็นผู้ให้อันยิ่งใหญ่ของกษัตริย์

ใบลาออก

พินัยกรรม

จดหมายตัดพ้อ

ตำราพิชัยยุทธ์

พรากพระราชกุมารไปจากสมิงพระราม

ยกพระราชธิดาให้ขุนนางคนอื่นที่ทำความชอบ

เรียกขานสมิงพระรามว่าเชลยต่อหน้าเสนาบดีทั้งปวง

ถอดตำแหน่งอุปราชออกเมื่อรู้ว่าสมิงพระรามจะหนีกลับเมือง

การเป็นคนที่ต่างชนชั้นไม่มีประโยชน์อะไรต่อบ้านเมืองนี้

การเป็นคนต่างชาติต่างภาษาที่มีกำลังวังชามากเกินกว่าจะมานั่งออกคำสั่ง

การเป็นคนต่างชาติต่างภาษาที่ไม่สามารถทำความเข้าใจสิ่งที่คนอื่นสื่อสารได้

การเป็นคนต่างชาติต่างภาษาที่แม้มีความสามารถแต่ก็ไม่เหมาะกับงานที่ได้รับ

ความเย่อหยิ่ง

ความซื่อสัตย์

ความถ่อมตน

ความมักน้อย