просты сказ

А1. Адзначце сказы, у якіх выдзеленае слова (словы) з’яўляецца дзейнікам:

• Лён дацвітае сваім блакітна-дробненькім цветам.

• Як нявесты, вішні ў цвеце глядзеліся ў плынь сівой вады.

• Шырокае Мінскае мора шуміць ля зялёных ракіт.

• Ніводнага голасу 

  не чулася ні ў лесе, ні ў гэтай наезджанай дарозе.

Адзначце сказы, у якіх дзейнік выражаны назоўнікам.

• Я музу параўнаў бы з роднай маці.

• Свежы ранак разлівае над балотам малако

• На ніцях белай павуціны прывозяць восень павучкі.

• Жыцця ніхто наноў не перапіша, не выкрасліць пакутныя гады.

Адзначце сказы з састаўнымі дзеяслоўнымі выказнікамі:

• Уся зямля, здавалася, была поўная квецені, пахаў.

• А Дружок працягваў праследаваць  

  шпачыную чараду, якая як быццам дражнілася з ім.

• Ён не мог паверыць у гэта, не мог падумаць.

• Пасля такога здарэння Базыль стаў ціхім і яшчэ больш задуменным.

Адзначце сказы, у якіх выказнікі ўжыты ў няправільнай форме:

 

• Антось і Юзік любілі ўспамінаць рыбацкія прыгоды.

• Толькі двое чалавек падахвоціліся

  дапамагчы хлопцам.

• Некалькі хлопцаў з суседніх палатак заглянулі на агеньчык.

• Няшмат людзей пагадзіліся пераехаць на новае месца.

Адзначце сказы, у якіх паміж дзейнікам і выказнікам не ставіцца працяжнік:

1) Адна надзвычай мілая рыса ў натуры гэтага чалавека __ яго незвычайная любоў да прыроды, да

ўсяго жывога і нежывога хараства. 2) Кожны можа згадаць такую сваю бабулю. Яны __ вечныя на

гэтай зямлі. 3) Броўкі __ як сярпочкі, а ніўка нязжатая стаіць. 4) Дубы __ былі выносныя, стройныя,

прадстаўнік жывёльнага свету.

• Адна надзвычай мілая рыса ў натуры гэтага чалавека __ яго незвычайная любоў да прыроды, да

  ўсяго жывога і нежывога хараства.

• Кожны можа згадаць такую сваю бабулю. Яны __ вечныя на

  гэтай зямлі.

• Броўкі __ як сярпочкі, а ніўка нязжатая стаіць.

• Дубы __ былі выносныя, стройныя,

  прадстаўнік жывёльнага свету.

Азначце сказы, у якіх прыдаткі пішуцца праз дэфіс

• У той жа Белавежы пабачыў дуб_волат, якому больш за чатыры вякі.

• За парогам манастыра

  засталася прыгажуня_Прадслава, а замест яе з’явілася асветніца і кніжніца Ефрасіння.

• З кагорты

  такіх тытанаў быў і вялікі палачанін, выдатны беларускі асветнік_гуманіст ХVІ стагоддзя,

  першадрукар Францыск Скарына.

• У снежнай фігуры дрэва раптам убачыш грыб_баравік,

  натапыраную птушку, працавітага бабра ці касалапае медзведзяня.

Адзначце сказы з ускоснымі дапаўненнямі:

• Хто назапашвае кармы, хто спяшаецца цёплае жыллё ўладкаваць, хто проста жыруе.

• Сонца

  радаснае ўзышло над лесам, жаваранкі ў блакітнай вышыні спяваюць яму хорам над шырокімі

  палеткамі залатой збажыны.

• Сонца супакоіць цябе.

• 4) У грыбах адчуваецца пах і густых ранішніх

  туманаў, і багатых начных рос, і цёплых летніх дажджоў...

Адзначце сказы, у якіх акалічнасці выражаны інфінітывам:

 

• Цэлы тыдзень хадзілі лавіць рыбу Антось з Юзікам у тую нёманскую затоку, ля якой сустрэлі

  буслоў.

• Антось і Юзік любілі ўспамінаць рыбацкія прыгоды.

• Маці, узяўшы капаніцу, пайшла

  на агарод акопваць бульбу.

• Камендант высунуўся з-за сцяны і праз рупар пачаў патрабаваць

  здацца.

Адзначце сказы, у якіх акалічнасці выражаны спалучэннем назоўніка з прыназоўнікам:

1) Безліч разоў грукаталі калясніцы вайны. 2) Памяць маёй зямлі там, дзе ёсць старадаўнія

гарадзішчы, курганы, пад якімі спяць яе абаронцы. 3) У засушлівыя гады ў лагчыне выціскалася

халодная вада. 4) Праз перашыек да самага цэнтра лагчыны была пракапана канава. 5) Павуцінне

плыло ў бок маладога асінніка, як бы абпаленага дзівосным агнём.

• Безліч разоў грукаталі калясніцы вайны.

• Памяць маёй зямлі там, дзе ёсць старадаўнія

  гарадзішчы, курганы, пад якімі спяць яе абаронцы.

• У засушлівыя гады ў лагчыне выціскалася

  халодная вада.

• Праз перашыек да самага цэнтра лагчыны была пракапана канава.

Устанавіце адпаведнасць паміж выдзеленымі словамі і іх сінтаксічнай роляй у сказе.

• дзейнік

• Відзён той дуб з усіх дарог з галінамі густымі.

• выказнік

• Мора дыхала па-ранейшаму цеплынёю, радасцю, шчасцем, летам.

• азначэнне

• Нядаўна тут жаўцела, святкуючы свой час, лагоднае бабіна лета

• акалічнасць

• Чалавек чалавеку павінен прыносіць радасць