Koniugacja −ę, −esz

Anna zawsze (kąpać się) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . dwa razy dziennie.

(a)  

Czy to (płakać) . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . moje dzieci?

(a)  

Czy ty (pić) . . . . . . . . . . . . kawę, czy herbatę?

(a)  

Ja chętnie (dyskutować) . . . . . . . . . . . . . z bratem.

(a)  

Czy są wszyscy? Nie, (brakować) . . . . . . . . . . . . . .Anny.

(a)  

Ja nie mogę tego jeść. A ty (móc) . . . . . . . . . . . . . . ?

(a)  

Moja babcia (piec) . . . . . . . . . . . . .doskonałe pączki.

(a)  

Ja nie (jechać) . . . . . . . . .. . . do Lublina.

(a)  

Co (żreć) . .. . . . . . . . . twój pies?

(a)  

Chyba wszyscy mężczyźni (kląć) . . . . . . . . . . . .

(a)