กลอนดอกสร้อย

ผู้แต่งกลอนดอกสร้อยรำพึงขอให้ช้าคือใคร

• ทัมมัสเกรย์

• เสฐียรโกเศศ

• พระยาอนุมานราชธน

• พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ)

กลอนดอกสร้อย “รำพึงในป่าช้า” มีเนื้อหา

เกี่ยวกับอะไร

• สัจธรรมของชีวิต

• ความสงบสุขของจิตใจ

• การมีชีวิตอยู่อย่างมีคุณค่า

• ความโศกเศร้าจากความรัก

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าใช้สัญลักษณ์ใด

แทนความตาย

• ความมืด

• เรไร

• เสียงระฆัง

• นกแสก

“เช้าก็ขับโคกระบือถือคันไถ สำราญใจตามเขตประเทศถิ่น”

คำประพันธ์ข้างต้นเกี่ยวข้องกับผู้ประกอบอาชีพใด

• ชาวประมง

• ชาวสวน

• ชาวนา

• ชาวไร่

ข้อใดเป็นลักษณะขึ้นต้นบทของกลอนดอกสร้อย

• แมวเอ๋ยแมวเหมียว

• เมื่อนั้น

• มาจะกล่าวบทไป

• ครานั้น

๔. บาทที่บทความ

อ่านกลอนดอกสร้อยต่อไปนี้แล้วตอบคำถามข้อ ๖-๘

สกุลเอ๋ยสกุลสูง ดึงข้อมูลจากจิตฟูชูศักดิ์ศรี

อำนาจของการนำาเหล่าอินทรีย์นำขึ้นเพื่อให้มีไมตรีกัน

ความมั่งคั่งร่ำรวยสุขให้ทุกอย่างสำหรับต่าง ๆ คอยตายทำลายขันธ์

วิถีแห่งเกียรติยศทั้งหมดนั้นแต่ล้วนมาประจบหลุมศพเอย

๖. เนื้อหาของคำประพันธ์บทนี้ให้แนวคิดหลักตามข้อใด

• คราวที่แล้วใครจะหนีรอดไปไม่พ้น

• ที่เกิดในตระกูลสูงย่อมมีเกียรติศักดิ์ศรี

• คนมั่งมีร่ำรวย คนเคารพยกย่องให้เกียรติ

• ไม่ว่าชีวิตจะมีหรือไม่มีหลักประกันย่อมมีเกียรติยศและศักดิ์ศรี

บทกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าถอดความ

มาจากผลงานของกวีท่านใด

• จอห์น มิลตัน

• ทอมัส เกรย์

• จอห์น แฮมพ์เด็น

• แจ็คสัน หวัง

เหตุใดผู้ประพันธ์จึงเลือกใช้ฉันทลักษณ์ประเภทกลอนดอกสร้อยในการแต่ง “รำพึงในป่าช้า”

• กลอนดอกสร้อยเป็นสัญลักษณ์ต่อไปนี้แต่โบราณ

• เนื้อหากลอนดอกสร้อยเป็นคติสอนใจจึงใช้กับรำพึงป่าช้า

• ใช้โวหารเปรียบเทียบเพื่อหัวข้อแนวคิดจึงอย่าลืมกับรำพึงป่าช้า

• เนื้อหาที่พึงประสงค์ช้า แสดงให้เห็นเนื้อหาในเนื้อหาที่แต่งด้วยกลอนดอกสร้อย

อ่านกลอนดอกสร้อยต่อไปนี้แล้วตอบคำถามข้อ ๙-๑๐

ยามเอ๋ยยามนี้ปถพีมืดมัวทั่วสถาน

จดเยือกแช่งคราววีกาลสข้ามป่าใหญ่ไร้สิ่งที่จำเป็น

มีแต่เสียงจังหรีดกระลอกกริ่ง! เรหริ่ง! ร้องคร่ำครวญเสียง

คอกควาย เจ๋งมั้ยเปาแปะ ! เพิ่งรู้ว่าเสียงแว่วแว่วมาวมาวเอย

๙. บทประพันธ์นี้โดยเฉพาะบาทที่ ๓ และบาทที่ ๔ เด่นที่สุดตามข้อใด

• เนื้อหาเป็นยุทธวิธีสอนใจ

• ใช้คำง่ายสื่อได้ชัดเจน

• คำเสริมเลียนเสียงธรรมชาติ

• อธิบายให้ทุกคนได้อ่านยึดเป็นหลักในการพิจารณาธรรมชาติ

คำประพันธ์ในข้อใดตรงกันว่าอนิจจังไม่เที่ยง

• หมดวิตกหมดเสียดายหมดความหมายปองไม่หันหลังเหลียวมองไปทางไหน

• พอเตือนใจแล้วไม่เป็นไรบุญ เป็นกำลังใจให้นำเหตุสังเวชเอย

• วิถีแห่งเกียรติยศทั้งหมวดนั้นแต่ล้วนมาประจบหลุมศพเอย

• เข้าได้เชยเลยสักคน คุกบานลดลงเปล่าดายมากมาย