โวหาร-ทุกข์ของชาวนา

“ข้าวแต่ละเม็ดคือความยากแค้นแสนสาหัส”

คำประพันธ์นี้ใช้โวหารภาพพจน์อะไร

• คำอุปมา

• คำอติพจน์

• คำอุปลักษณ์

• คำสัญลักษณ์

“รอบข้างไม่มีนาที่ไหนว่าง แต่ชาวนาก็ยังอดตาย”

       ข้อความนี้เป็นโวหารใด

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• อติพจน์

• ปฏิพากย์

ข้อใดมีความหมายสอดคล้องและครอบคลุมความหมายในคำประพันธ์วรรคนี้มากที่สุด "เหงื่อยหยดบนแผ่นดินภายใต้ต้นข้าว"

• น้ำเหงื่อยที่เรื่อยแดง และนำแรงอันหลั่งริน

• เหงื่อยหยดสักกี่หยาด ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น

• ข้าวนี้นะมีรส ให้ชนชิมทุกชั้นชน

• จากแรงมาเป็นรวง ระยะทางนั้นเหยียดยาว

จากแรงมาเป็นรวง

ระยะทางนั้นเหยียดยาว

จากรวงเป็นเม็ดพราว

ล้วนทุกข์ยากลำบากเข็ญ

เหงื่อหยดสักกี่หยาด

ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น

ปูดโปนกี่เส้นเอ็น

จึงแปรรวงมาเป็นกิน

น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง

และน้ำแรงอันหลั่งริน

สายเลือดกูทั้งสิ้น

ที่สูซดกำซาบฟัน

ข้อใด ไม่ อาจอนุมานได้จากการอ่านบทประพันธ์ข้างต้น

• บุญคุณของชาวนาผู้ผลิตข้าว

• ความทุกข์ของชาวนาในการผลิตข้าว

• ผลผลิตของชาวนาได้ปริมาณน้อย

• การตระหนักถึงความสำคัญของข้าวแต่ละเม็ด

"เหงื่อกูที่สูกิน จึงก่อเกิดมาเป็นคน "บทประพันธ์ข้างตนใช้โวหารภาพพจน์ใด

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• อติพจน์

• สัญลักษณ์

"น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง

และน้ำแรงอันหลั่งริน

สายเลือดกูทั้งสิ้น

ที่สูซดกำซาบฟัน"

คำประพันธ์ข้างต้นใช้โวหารภาพพจน์ใด

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• อติพจน์

• สัญลักษณ์

"ข้าวนี้น่ะมีรส

ให้ชนชิมทุกชั้นชน

เบื้องหลังสิทุกข์ทน

และขมขื่นจนเขียวคาว"

คำประพันธ์ข้างต้นมีคุณค่าด้านวรรณศิลป์ข้อใดมากที่สุด

• สัมผัสสระ

• สัมผัสพยัญชนะ

• การสรรคำ

• สัมผัสวรรณยุกต์

“บุหลันลอยเลื่อนฟ้าไม่ราคี รัศมีส่องสว่างดั่งกลางวัน” เป็นโวหารภาพพจน์ชนิดใด

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• บุคลวัต

• สัทพจน์

“เธอคือสายน้ำฉ่ำชื่นใจ จากวันนี้ไปฉันไม่ทุกข์ตรม” เป็นโวหารภาพพจน์ชนิดใด

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• บุคลวัต

• สัทพจน์

“เธอเป็นหงส์ที่สูงศักดิ์ส่วนฉันเป็นหมาวัดต่ำศักดิ์ศรี” คำประพันธ์ข้างต้นใช้ภาพพจน์ชนิดใด

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• บุคคลาธิษฐษน

• อติพจน์