สายน้ำ สายชีวิต

กลอนเพลง

กลอนแปด

กลอนหก

กลอนสี่

เป็นแหล่งน้ำอาบกินของสัตว์ป่า

เป็นบ้านของเหล่าปลาได้อาศัย

บ้างซักผ้าตักวารีได้อาบกิน

ถึงหน้าฝนน้ำไหลไม่ขาดสาย

น้ำเหนือบ่าดินทลายเซาะแนวฝั่ง

ขาดต้นไม้คอยอุ้มน้ำดุจเกราะบัง

ผืนแผ่นดินแตกระแหงก่อทุกข์ใหม่

ข้าวในนาปลาในหนองต้องตายไป

ขยะในแม่น้ำลำคลอง

เศษดิน หินที่ทับถมปากแม่น้ำ

ความขุ่นมัวและเศร้าหมอง

ความโชคร้าย

สายน้ำ

ตะกอน

แผ่นดิน

หน้าผา

คนเรามีทั้งทุกข์และสุขเราควรมุ่งมั่นเอาชนะอุปสรรค

สายน้ำนำพาความทุกข์มาให้กับเราอยู่ตลอดเวลา

ปัญหาทุกอย่างเหมือนสายน้ำที่ผ่านไปแล้วย่อมแก้ไขอะไรไม่ได้

ถ้าเราทำจิตใจให้สะอาดมีไมตรีจิต ชีวิตเราก็จะพบแต่ความสุข

ช่วยกันลงแหวกว่ายในนที

บ้างซักผ้าตักวารีไปอาบกิน

ผ่านหมู่บ้านน้อยใหญ่ไหลอ่อยเอื่อย

ไหลเรื่อยไปสู่มหาชลาสินธุ์

22 มีนาคมของทุกปี

13 เมษายนของทุกปี

22 มิถุนายของทุกปี

14 พฤษภาคมของทุกปี

ภาคเหนือ

ภาคอีสาน

ภาคใต้

กระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาค

ช่วยให้มีแหล่งน้ำตื้นเขิน

ช่วยป้องกันน้ำเน่าในแหล่งน้ำ

ช่วยให้มีน้ำกินน้ำใช้ตลอดไป

ช่วยให้ใช้น้ำกันอย่างประหยัด