Edukacja polonistyczna

"Uczeń podejmuje próby zapisu nowych, samodzielnie poznanych wyrazów i sprawdza poprawność ich zapisu, korzystając ze słownika ortograficznego" to osiągnięcie w zakresie ...

• pisania

• kształcenia językowego

• samokształcenia

• słuchania

Do której z cech czytania odnosi się poniższy opis?

"To szybkie i poprawne rozpoznawanie wyrazów oraz zdań z jednoczesnym ich rozumieniem. Jest potrzebna w celu szybkiego zrozumienia tekstu. Wiąże się nie tylko z techniką lektury, lecz również z umiejętnością akcentowania wyrazów istotnych dla przyswojenia treści"

• płynność

• poprawność

• wyrazistość

• biegłość

(a)   warunkuje rozumienie znaczeń czytanych wyrazów, wyrażeń i tekstu. Dziecko musi dysponować nie tylko bogatym doświadczeniem osobistym z zakresu wiedzy o rzeczywistości, kulturze, technice i przyrodzie, lecz także zasobem wiedzy o sobie oraz dobrą znajomością słownictwa i związków wyrazowych, a także umiejętnością tworzenia tekstu skomponowanego w zależności od potrzeby.

Podejście pedagogiczno-psychologiczne do czytania (strategia zstępująca) eksponuje w definicjach stronę semantyczną tego procesu, nie pomijając wzrokowo-słuchowych i dźwiękowych jego mechanizmów.

• PRAWDA

• FAŁSZ

Aspekt (a)   czytania wiąże się z rozpoznawaniem, kojarzeniem i różnicowaniem grafemów i fonemów, umiejętnością ich odtwarzania werbalnego w czytaniu i graficznego w pisaniu.

Pisanie ze słuchu, nazywane dyktandem, polega na tym, że uczeń słyszy wyrazy, zdanie czy tekst czytane przez inną osobę, dokonuje analizy słuchowej i zapisuje w zeszycie. W klasie pierwszej stosujemy tę formę rzadko, natomiast częściej wykorzystujemy pisanie z pamięci i przepisywanie. W zależności od przyjętego celu można organizować dwie odmiany pisania ze słuchu: pisanie ze słuchu z komentowaniem i sprawdzające.

• PRAWDA

• FAŁSZ

Jaki błąd graficzny zauważyłaś?

• błąd łączenia liter w wyrazach

• błąd proporcjonalności

• błąd niejednolitego pochylenia pisma

Pisanie z pamięci, zwane również autodyktandem wzrokowym, opiera się na wcześniejszych doświadczeniach dziecka w pisaniu. Polega ono na tym, że uczeń przywołuje dany wyraz z pamięci wraz z jego obrazem graficznym, a następnie pisze tekst bez zaglądania do wzoru.

• PRAWDA

• FAŁSZ

Aspekt (a)   czytania to ustosunkowanie się do tekstu i ocena czytanych treści w kontekście własnego doświadczenia. Jest to interpretacja zakładająca rozumienie nie tylko dosłowne, lecz także przenośne oraz umiejętność wykorzystania odczytywanych treści.

Uczenie się na pamięć wierszy, zagadek, przysłów oraz krótkich fragmentów prozy to ćwiczenie (a)