Հանելուկներ՝ «Կենդանիներ» թեմայով

Մարմնիս վրա ահա տես, սուր-սուր փշեր ունեմ ես, ես հյուրն եմ դաշտերի, և թշնամին օձերի

Կենդանի եմ մարդու պես, ունեմ և՛ ձեռք, և՛ երես, տունս` տաքուկ անտառը, մեծ ծառերի կատարը

Շրջում է տանն ու բակում, բեղը սրած մուկ բռնում

Թխկթխկոցով միալար, ծառն է մաքրում անդադար, ուտում է որդ ու թրթուր՝ կտուցով սուր ու ամուր

Ո՞ր թռչունն է, գույնով պես-պես, անունն ասա, եթե գիտես:

Ցերեկով խոր քուն է մտնում, մթության մեջ՝ կեր է գտնում, այն ո՞ր հավքն է՝ մեծ աչքերով, որ տեսնում է մութ գիշերով

Բրդոտ մոռթով, թաթը ծուռ, տանձ է սիրում, ոչ թե՝ նուռ

Հանդն է շրջում հեկտար-հեկտար, տուն է բերում անուշ նեկտար

Թոկն այդ հազար գույն ունի, զգույշ եղե'ք նա թույն ունի

Գլխի վրա շատ մեծ ծառ, շրջում է դաշտ ու անտառ