หลักการสร้างสรรค์และวิจารณ์การแสดงละคร

เพื่อที่จะทำให้การแสดงนั้นไม่น่าเบื่อจนเกินไป

เพื่อจะได้เตรียมการแสดงที่มีความหลากหลาย

เพื่อจะสร้างความบันเทิงให้กับคนดูเต็มที่

เพื่อจะได้เตรียมการแสดงให้ตรงกับงานที่จะแสดง

พิจารณาจากท่าร่ายรำที่สื่อถึงความหมายของ บทร้อง

ผู้แสดงจะต้องมีหน้าตาที่คล้ายคลึงกัน

คำนึงถึงความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของการ แสดง

พิจารณาท่ารำตามเนื้อหาของการแสดง

ทำให้ผู้สร้างสรรค์ผลงานนาฏศิลป์ผลิตผลงานตามความต้องการของตลาดบันเทิงมากยิ่งขึ้น

ส่งเสริมให้ผู้ที่สร้างสรรค์ผลงานนำความรู้ที่ได้มาพัฒนาผลงานให้มีความแปลกใหม่และทันสมัยมากยิ่งขึ้น

เป็นการเสนอแนะแนวทางการแก้ไขปรับปรุง พัฒนางานนาฏศิลป์ให้มีคุณค่าสอดคล้องกับเป้าหมาย

ฝึกให้ผู้ที่สร้างสรรค์ผลงานนาฏศิลป์ยอมรับคำติชมวิพากย์วิจารณ์

พลอยวิจารณ์เกี่ยวกับหน้าตาและนิสัยของผู้แสดง

พลูวิจารณ์เกี่ยวกับดนตรีที่ใช้ประกอบการแสดง

ไพรวิจารณ์ท่าทางการแสดงและการแต่งกาย

เพลงวิจารณ์บทที่ใช้ประกอบการแสดง

ค่านิยมของผู้ชมในปัจจุบัน

สิ่งที่ต้องการนำเสนอ และรูปแบบในการแสดง

ประเภทของการเคลื่อนไหวและดนตรีที่สอดคล้อง

จังหวะและการเคลื่อนไหวเร้าใจเท่านั้นจึงจะทำให้ผู้ชมชื่นชม

ทราบวัตถุประสงค์ในการรำ

ควรมีพื้นฐานในการประพันธ์

รู้จักผู้ประพันธ์เป็นการส่วนตัว

ถูกทุกข้อ

ศึกษาเรื่องราวบทประพันธ์ก่อนชมการแสดงเพื่อให้ชมการแสดงได้เข้าใจ

เข้าใจเกี่ยวกับการแต่งตัวในการแสดง เพื่อให้ชมการแสดงได้เข้าใจ

เข้าใจฉาก แสง สี เสียง ที่ใช้ในการแสดงว่ามีความเหมาะสม สวยงาม เพื่อมให้เกิดความซาบซึ้ง

เข้าใจตัวผู้ประพันธ์ที่เรื่องนักแสดงละครและนักดนตรี

แนวคิดหลัก

วิธีการนำเสนอ

องค์ประกอบเนื้อหา

การสร้างสรรค์ออกแบบ

ต้องการใช้ผู้ชมเพลิดเพลินบันเทิงใจ

ต้องการให้ผู้ชมได้รับข้อคิด

ต้องการให้ผู้ชมบรรลุเป้าหมายของชีวิต

ต้องการยกระดับและพัฒนาจิตใจของผู้ชม

ใช้ภาษาที่รุนแรง เร้าใจ เพื่อให้ผู้อ่านเข้าถึงอารมณ์ของผู้วิจารณ์

อ่านบทวิจารณ์ของคนอื่นก่อนเขียนของตนเอง

ขณะชมการแสดงอยู่ทันที่เข้าใจการแสดง รีบออกมาเขียนบทวิจารณ์ด้านนอกเลย

ศึกษาเพิ่มเติม เช่น อ่านสูจิบัตรการแสดง บทละคร หรือวรรณกรรมต่าง ๆ