รามเกียรติ์ตอนนารายณ์ปราบนนทก

รัชกาลที่ 1

รัชกาลที่ 2

รัชกาลที่ 3

รัชกาลที่ 4

  กลอนสุภาพ

กาพย์ยานี 11

กาพย์ฉบัง 16

กลอนบทละคร

จำนวนคำในแต่ละวรรค             

กลอนบทละครต้องจบด้วย “เอย”

กลอนบทละครไม่บังคับเรื่องสัมผัส

ถ้าขึ้นต้นด้วยวรรคแรกมักใช้คำว่า เมื่อนั้น บัดนั้น

วางเฉย

หาทางแก้แค้น

สาปแช่ง

พาเพื่อนมารุมทำร้าย

การอดทนอดกลั้น

แค้นนี้ต้องชำระ

การใช้อำนาจ

เวรย่อมระงับด้วยการจองเวร

เทวดา

พระอิศวร

นนทก

พระนารายณ์

หม่อมฉันขอประทานนิ้วเพชรจากพระองค์

หม่อมฉันขอพระราชทานนิ้วเพชรจากพระองค์

ข้าพระพุทธเจ้าขอประทานนิ้วเพชรจากพระองค์

ข้าพระพุทธเจ้าขอพระราชทานนิ้วเพชรจากพระองค์

พระนารายณ์

พระอินทร์

พระอิศวร

เทวดา

กูจะเป็นมนุษย์แต่สองกร ตามไปราญรอนชีวี

ฮึดฮัดขัดแค้นแน่นใจ ตาแดงดั่งแสงไฟฟ้า

ครั้นถึงบันไดไกรลาส ขัดสมาธินั่งยิ้มริมอ่างใหญ่

เชิญไปสังหารอ้ายอาธรรม์ ให้มันสิ้นชีพชีวา

กินรินเลียบถ้ำ

มัจฉาชมสาคร

เมขลาโยนแก้ว

นาคาม้วนหาง