Egzamin 6

Metoda szacowania niepewności pomiaru typu A polega na:

• analizie statystycznej serii wyników pomiarów

• analizie niepewności przy wykorzystaniu innych danych niż dane statystyczne i odnosi się głównie do błędów systematycznych

• analizie niepewności przy wykorzystaniu innych danych niż dane statystyczne i odnosi się głównie do błędów grubych

• analizie niepewności przy wykorzystaniu innych danych niż dane statystyczne i odnosi się głównie do błędów względnych

Metoda szacowania niepewności pomiaru typu B polega na:

• tylko statystycznej ocenie serii pojedynczych obserwacji i dotyczy przeważnie błędów przypadkowych i czasami systematycznych

• tylko statystycznej ocenie serii pojedynczych obserwacji i dotyczy przeważnie głównie błędów grubych

• obliczaniu niepewności pomiaru sposobami innymi niż analiza statystyczna serii pomiarowej i jest zwykle oparta o naukowy osąd eksperymentatora biorącego pod uwagę wszystkie dostępne informacje

• wyznaczeniu niepewności pomiaru przy wykorzystaniu innych danych niż dane statystyczne, dotyczy jedynie błędów grubych

Błędem pomiaru nazywamy:

• różnicę pomiędzy wartością odczytaną a wartością zmierzoną

• sumę pomiędzy wartością odczytaną a wartością zmierzoną

• różnicę pomiędzy wartością zaobserwowaną i wartością rzeczywistą

• sumę pomiędzy wartością zaobserwowaną i wartością rzeczywistą

Błąd bezwzględny wyrażany jest:

• bezwymiarowo

• w procentach

• w tych samych jednostkach co wielkość zmierzona

• w promilach

Błąd, którego wartość, przy wielokrotnym powtarzaniu pomiarów tej samej wielkości określonej w warunkach praktycznie niezmiennych, zmienia się w sposób nieprzewidziany na skutek różnych zjawisk losowych nazywamy:

• przypadkowym

• grubym

• systematycznym

• granicznym

Błąd, którego wartość, przy wielokrotnym powtarzaniu pomiarów tej samej wielkości określonej w warunkach praktycznie niezmiennych, jest stała lub zmienia się wg ściśle określonego prawa wraz ze zmianą tych warunków nazywamy:

• przypadkowym

• grubym

• systematycznym

• granicznym

Przyczyną błędów grubych są:

• nieujawnione pomyłki przy odczycie (zapisie) wskazań przyrządu

• niezauważone wystąpienie nieprzewidzianych zjawisk zakłócających istotnie przebieg pomiaru

• usterki w układzie pomiarowym

• niestaranny dobór narzędzi lub metod pomiarowych

Do błędów przyrządu zaliczyć można:

• błędy wzorcowania (błędy położenia kres podziałki wynikające z błędów użytego wzorca, ograniczonej dokładności procesu wzorcowania oraz ograniczonej dokładności wykonania podziałki)

• błąd histerezy (różnica wskazań przyrządu przy pomiarze tej samej wartości wielkości, uzyskanych raz poprzez zwiększanie, a raz poprzez zmniejszanie wskazań)

• błędy wynikające z wpływu warunków otoczenia na charakterystykę przyrządu (np. wskazania przyrządu mogą zależeć od temperatury czy ciśnienia)

• błędy wynikające ze zmiennych sił tarcia pomiędzy ruchomymi elementami przyrządu oraz luzów w układzie mechanicznym, np. niepowtarzalność wskazań

Zakresem pomiarowym przyrządu nazywa się:

• zbiór wartości wielkości mierzonej, dla których wskazania przyrządu pomiarowego przy pomiarze w warunkach odniesienia, nie powinny być obarczone błędem większym od dopuszczalnego

• zbiór wartości wielkości mierzonej, dla których wskazania przyrządu pomiarowego przy pomiarze w warunkach odniesienia, powinny być większe od błędu dopuszczalnego

• stosunek wartości rzeczywistej do zmierzonej

• iloczyn wartości rzeczywistej do zmierzonej

Czułością przyrządu pomiarowego nazywa się:

• stosunek zmiany wielkości wyjściowej do wywołującej ją zmiany wielkości mierzonej

• wartość zmierzoną w skrajnych warunkach otoczenia

• stosunek wartości rzeczywistej do zmierzonej

• iloczyn wartości rzeczywistej do zmierzonej