Coaching - fakty i mity

Jedna z teorii wywodzi słowo coach od nazwy miasteczka Kòcs na Węgrzech. Miasto to zasłynęło ze skonstruowanego tam w XVI wieku pojazdu (fury -" koczi"). Nazwy pojazdu zaczęto używać na określenie usługi przewożenia oraz woźnicy.

• Prawda

• Fałsz

Celem coachingu jest pomoc w przygotowaniu sportowców do osiągania i utrzymywania optymalnej formy oraz osiągania sukcesów w swojej dyscyplinie.

• Tak

• Nie

W klasycznym cochingu:

• Coach doradza klientowi.

• Klient doradza coachowi.

• Żadne z powyższych.

Klientem coacha jest uczeń, którego potencjał jest odkrywany i rozwijany, jest osobą o mniejszej wiedzy i doświadczeniu niż coach. Postrzega coacha jako autorytet.

• Prawda

• Fałsz

Za pierwszego coacha uważa się wielkiego ateńskiego filozofa Sokratesa.

• Prawda

• Fałsz

W coachingu chodzi o wspomaganie ludzi w zdobyciu tego, czego pragną, bez robienia tego za nich lub mówienia im co mają robić.

• Prawda

• Fałsz

Za początek coachingu przyjmuje się:

• początek XX wieku i otwarcie na Uniwersytecie Moskiewskim pierwszego kierunku biznesowego.

• wydanie w roku 1974 książki "The inner game of tennis".

• utworzenie Światowego Związku Instruktorów Sportowych (1990r.)

• Utworzenie International Coach Federation (1995 r.)

Aby zostać coachem w Polsce należy:

• ukończyć szkołę wyższą o kierunku coaching - studia magisterskie.

• Uzyskać akredytację International Coach Community oraz dokonać rejestracji w Polskiej Izbie Coachingu.

• Wywiesić na drzwiach tabliczkę: "Coach przyjmuje od ... do...".

Istotą coachingu jest:

• nauczenie czegoś nowego.

• rozpoznanie problemów i zasugerowanie sposobu ich rozwiązania.

• pocieszanie klienta i udzielenie wsparcia psychicznego osobie z problemami.

• skłonienie do zastanowienia się nad własnymi zasobami i wykorzystanie ich w celu dokonania zmiany.

Coach:

• zawsze posiada większą wiedzę niż jego klient.

• musi być ekspertem w wielu dziedzinach.

• nie musi posiadać większych kompetencji niż jego klient.