MGA TEORYA

Batay sa istorya ng Bibliya, iisa lang ang wika noong unang panahon kaya’t walang suliranin sa pakikipagtalastasan ang tao. Naghangad ang tao na higitan ang kapangyarihan ng Diyos, naging mapagmataas at nag-ambisyong maabot ang langit, at nagtayo ng pakataas-taas na tore. Mapangahas at mayabang na ang mga tao, subalit pinatunayan ng Diyos na higit siyang makapangyarihan. Kung kaya’t sa pamamagitan ng kanyang kapangyarihan, ginuho niya ang tore. Ginawang magkakaiba ang Wika ng bawat isa, hindi na magkaintindihan at naghiwa hiwalay ayon sa wikang sinasalita. (Genesis kabanata 11:1-b)

Sa teoryang ito, ang wika raw ng tao ay nag-ugat sa mga tunog na kanilang nililikha sa mga ritwal na ito na kalauna’y nagpapabago bago at nilapatan ng iba’t ibang kahulugan.

Pinaniniwalaan ng linggwistang si A.S Diamond na ang tao ay natutong magsalita bunga di umano ng kanyang pwersang pisikal.

Ayon sa teoryang ito, ang kumpas o galaw ng kamay ng tao na kanyang ginagawa sa bawat particular na aksyon ay ginagaya ng dila at nagging sanhi ng pagkatuto ng taong lumikha ng tunog at kalauna’y nagsalita.

Isang teoryang ginagaya ang mga tunog na nililikha ng mga hayop gaya ng tahol ng aso, tilaok ng manok, atbp.; at ng mga tunog ng kalikasan kaya ng ihip ng hangin, patak ng ulan, atbp.

Kagaya ng teoryang bow wow, nagkaroon daw ng wika ang tao, ayon sa teoryang ito, sa pamamagitan ng mga tunog na nalilikha ng mga bagay-bagay sa paligid. Ngunit ang teoryang ito ay hindi limitado sa mga kalikasan lamang kung di maging sa mga bagay na likha ng tao. Ayon sa teoryang ito, lahat ng bagay ay may sariling tunog na siyang kumakatawan sa bawat isa at ang tunog niyon ang siyang ginagaya ng mga sinaunang tao na kalauna’y nagpabago bago at nilapatan ng iba’t ibang kahulugan. Tinawag din ito ni Max Muller na simbolismong tunog.

Unang natutong magsalita ang mga tao, ayon sa teoryang ito nang hindi sinasadya ay napabulalas sila bunga ng mga masisidhing damdamin tulad ng sakit, tuwa, sarap, kalungkutan, takot, pagkabigla at iba pa.

Ang makikinabang dito ay ang sarili at ibang tao. Sa tulong ng imahinasyon at kapangyarihan ng rehistradong wika, nagagawa ng manunulat na ilarawan ang uri ng lipunan na kanyang ginagalawan. May kakaibang lakas ang mga salitang ginagamit ditto upang ipadama sa mambabasa ang panoramikong larawan ng buhay. Ilan sa halimbawa nito ang alamat, dula at iba pa.

Pagsulat o pagtatala ng mga bagay na nakita, narinig, nabasa o naranasan. Sa layuning ito, ginagawa ang pagsulat bunga ng paniniwalang ito’y mapapakinabangan. Ilan pa sa mga halimbawa nito ang pagsulat ng dyornal, plano ng bahay, mapa at iba pa.

Kung sa unang layunin ang makikinabang ang nagsusulat, dito ang makikinabang ay ang tao. Ginagawa ang pagsulat upang mapaabot ng mensahe sa mga kaparaanang nangangatwiran, nagpapayo, nagpapaliwanag at iba pa. Ilan sa mga halimbawa nito ay memorandum, rebyu at research.