Wolff 3

ὁ Ἡρακλῆς...

• ἔβλαπτε τοὺς ἀγρούς

• ἐναντίος ἦν τοῖς ἀγαθοῖς ἀνθρώποις

• ἔλυε τὸν δῆμον ἐκ πολλῶν κινδύνων

• τοὺς ἀγροὺς καὶ γεωργοὺς ἔσῳζεν

Ὁ βασιλεύς· «ὦ δοῦλε, γεωργοὺς σῴζε». Ὁ βασιλεὺς κελεύει δοῦλ_ γεωργ_ σῴζ_.

• -ος, -οί, -ειν

• -ον, -ούς, -ει

• -ος, -οί, -ει

• -ον, -ούς, -ειν

ὁ δῆμος οὐκ ὀλίγ_ χρόν_ ἐν κινδύνῳ ἦν, ὅτι κάπροι καὶ ταῦροι ἔβλαπτον τοὺς ἀγρούς.

• -ῳ, -ῳ

• -ος, -ος

• -ον, -ον

• -ου, -ου

Ὁ βασιλεὺς κελεύει τοὺς ἀοιδοὺς μῦθον λέγειν. Ὁ βασιλεύς· «ὦ ἀοιδ_, μῦθ_ λέγ_».

• -έ, -ον, -ετε

• -οί, -ον, -ετε

• -έ, -ος, -ετε

• -οί, -ον, -ε

Ἡρακλῆς __ συμμάχων τοὺς ἀνθρώπους ἔσῳζεν, ὥστε πολλοὺς μύθους __ αὐτοῦ οἱ ἀοιδοὶ ἔλεγον. Ἀλλὰ οὐκ ἐλάμβανεν ἔπαινον __ τοῦ κυρίου, ὅτι Εὐρυσθεὺς ἐναντίος ἦν τῷ δούλῳ.

• ἄνευ, παρά, περί

• παρά, ἄνευ, περί

• ἄνευ, περί, παρά

• παρά, περί, ἄνευ

Ὁ Ἡρακλῆς ἦν φίλος τῷ δήμῳ, ὥστε ἐλάμβανε παρὰ αὐτ_ λαμπρὸν ἔπαινον, ὅτι ἄνευ συμμάχ_ ἔσωζεν τοὺς ἀγαθούς. Ἐθαύμαζε καὶ ὁ δῆμος τοὺς τοῦ δούλου ἄθλους καὶ ἔλεγε περὶ αὐτ__ πολλούς μύθους.

• -οῦ, -ῶν, -ῶν

• -όν, -οῖς, -ῶν

• -οῦ, -ῶν, -οῖς

• -όν, -οῖς, -οῖς

Πολλάκις καὶ οἱ ἄνθρωποι τὸν θάνατον οὐκ ἔφευγον, __ πολλοὶ κάπροι καὶ ἄγριοι ταῦροι ἔβλαπτον τοὺς ἀγρούς

• ὥσπερ

• ὅτι

• ἐπεί

• ὥστε

Поставьте ударения: Ὁ κύριος ἐναντίος ἦν τῷ δουλῳ καὶ ἐκέλευε τὸν δουλον ἄθλους πάσχειν. Ἔπασχεν ὁ τοῦ κυριου δοῦλος τοὺς ἄθλους· ἀνδρεῖος γὰρ ἦν.

• δοῦλῳ, δοῦλον, κύριου

• δούλῳ, δοῦλον, κυρίου

• δούλῳ, δούλον, κύριου

• δοῦλῳ, δούλον, κυρίου

Οἱ ἄνθρωποι ἐν κινδύνῳ ἤσαν, ἐπεὶ ἄγριοι ταῦροι ἔβλαπτον τοὺς ἀνθρωπους. ὁ δὲ Ἡρακλῆς ἔσωζεν αὐτοὺς τῶν ταυρων, ὥστε φίλος ἦν τοῖς ἀνθρωποις.

• ἄνθρωπους, ταύρων, ἄνθρωποις

• ἄνθρωπους, ταῦρων, ἀνθρώποις

• ἀνθρώπους, ταύρων, ἀνθρώποις

• ἀνθρώπους, ταῦρων, ἀνθρώποις

ὁ μὲν κάπρος ἦν __, ὁ δὲ κίνδυνος ἦν __, ὁ δὲ κύριος ἦν __, ο δὲ Ἡρακλῆς ἦν __.

• ἀνδρεῖος, δεινός, δειλός, ἄγριος

• ἄγριος, δεινός, δειλός, ἀνδρεῖος

• ἀνδρεῖος, δειλός, δεινός, ἄγριος

• ἄγριος, δειλός, δεινός, ἀνδρεῖος