Historia stomatologii 2

Bizantyjski uczony, który w swoich dziełach zróżnicował obrzęk dziąsła wywołanego nadziąślakiem oraz zmianą nowotworową, to:

• Orybazjusz

• Aleksander z Tralsu

• Paweł z Eginy

• Teofilos

Paweł z Eginy:

• był perskim uczonym

• to autor dzieła „Collectiones medicinae”

• uważał, że kastraci posiadali mniej zębów

• był pierwszym lekarzem na przełomie starożytności i średniowiecza, który uznawał celowość

  zeskrobywania kamienia nazębnego

W pismach Al-Akhawyni Bokhariego:

• nie pojawia się teoria robaka zębowego

• znajduje się 20 rozdziałów dotyczących chorób jamy ustnej i

  zębów

• nie wspomina się o o przecięciu nerwu

  zębowego w celu złagodzenia bólu

• stanowczo odradza się kauteryzację w obrębie jamy ustnej

Abulcasis:

• nie opisał wycięcia nadziąślaka

• był autorem "Królewskiej księgi medycyny"

• zaprojektował skrobaki do usuwania kamienia nazębnego

• uważał, że ekstrakcji zęba powinni dokonywać fryzjerzy

Razes w swoich pismach:

• przedstawił kompletny przegląd dentystyki chrześcijańskiej od VII do X wieku

• proponował stosowanie gorącego oleju do dewitalizacji miazgi

• uznał kauteryzację za metodę, która nie pomaga na ból zębów

• nie zajmował się anatomią dentystyczną