PENILAIAN HARIAN "NOVEL"

Can gè saminggu, kuring geus mimiti boga kawawuhan. Enya, anu pangheulana wawuh tèh para patunggon jongko, anu pagawèan sapopoèna teu bèda ti kuring; Si Ahid jeung Si Sulè anu matuhna di kènca-katuhueun jongko tempat kuring. Si Ahid mah nungguan jongko sabangsaning beubeutian, ari Si Sulè jongko cau. Maranèhna mah geus lila maratuhna di Ciroyom tèh, cenah. Pangna gancang loma ka nu duaan tèh, lantaran umurna papantaran kuring, da ari nu tarunggu di jongko sèjèn mah umurna saluhureun. Jeung maranèhna mah kuring bisa silipihapèkeun anu keur ditungguan, lamun kabeneran kudu nyelang heula ka cai. Hal-hal naon waè anu aya di pasar, kuring meunang bèja tèh ti maranèhna, da geuning jelema anu unggal usik pagaliwota tèh rupa-rupa, ti mimiti padagang nepi ka tukang copèt.

Di luhur mangrupa sempalan tina novel anu judulna “Patepung di Bandung”, lamun urang nengetan eusi sempalanna urang bisa nyindekeun yèn latar tempat dina èta carita tèh nya èta …

• Imah
• Jalan
• Pasar
• Jongko

“Wah, sok lila biantarana Pa Kapala mah,” Agus ngaharèwos ka Opik ti tukang. “Heueuh, matak cangkeul bitis,” tèmbal Opik. “Rèpèh ulah ngobrol waè, Pik!” ceuk Lilis bari noel. “Tah, Si Agus nu ngobrol mah,” tembal Opik bari nyigeung Agus. “Henteu urang mah, ukur ngaharèwos,” Agus malik nyigeung. “Sarua ngaharèwos ogè ngobrol,” ceuk Nonèng. “Baè ah,” Agus nèmbalan. “Cicing euy, Pa Kapala ngalieuk ka dieu!” ceuk Usèp. Tapi angger dibèjaan kitu, Agus kalah nèmpas.

Dumasar panguneman tina sempalan novel di luhur, kumaha watek Agus tèh ….

• bageur ka babaturan
• pinter di kelasna
• daèkan digawè
• beuki ngobrol

Rèngsè barudak ngalagu Indonèsia Raya. Bareng jeung eureunna barudak nu tiluan ngèrèk bandèra nepi ka puncak tigang. Di luhur, bandèra ngèlèbèt katebak angina. Warnana beureum bodas. Ciri yèn bangsa Indonèsia tèh boga sipat wanian jeung suci beresih. Mèh sarèrèa barudak taranggah, narempokeun. Sanggeus rada lila mah, tuluy maranco deui ka hareup. Teu lila tuluy Kapala Sakola maca naskah Pancasila, diturutan ku sarèrèa. Ti dinya nèma kana biantara Kapala Sakola. Dina biantarana, Kapala Sakola medar ngeunaan pentingna cai keur kahirupan manusa.

Dumasar kana sempalan novel di luhur, suasana anu kagambar nya èta ….

• Ngalaksanakeun upacara bandèra di sakola
• Eukeur pembukaan kagiatan
• Barudak keur jarajan di kantin waktu istirahat
• Barudak jeung guru ngiring kagiatan senam babarengan.

Ti saprak indungna gering manèhna jeung adina anu kabagèan ngurus. Lanceuk-lanceukna puguh jarauh, lolobana mah bubuara ka peuntas; aya nu ka Sumatra, Lampung, jeung ka Jakarta. Minangka nu pangdeketna mah aya nu bubuara di Bandung. Bèrès solat subuh manèhna mimiti tatahar ngurus indungna, nyiapkeun pangabautuhna, ti mimiti nyèka awakna, ngaganti bajuna, ngaping solatna, ngahuapan daharna, jeung mèrè obatna. Bèbèrès imah mah bagian adina, sabari diaping lèngkah-lèngkahna anu kudu dipigawe maklum karèk tujuh taun. Pagawèana ngahaja nu arèntèng baè, di titah sasapu, ngepèl, atawa gègèroh. Lian ti èta manèhna sakapeung sok dititah miceun tampolong .

Dina bacaan di luhur, kalimah/ungkara anu ngandung rakitan lantip tèh nyaèta .…

• Ti saprak indungna gering manèhna jeung adina anu kabagèan ngurus.
• Bèrès solat subuh manèhna mimiti tatahar ngurus indungna, nyiapkeun pangabutuhna.
• Pagawèana ngahaja nu arèntèng baè, dititah sasapu, ngepèl, atawa gègèroh.
• Lian ti èta manèhna sakapeung sok dititah miceun tampolong.

Ti saprak Èson boga domba, manèhna jadi boga pancen anu geus rutin dilakukeun unggal poè. Bapana mèrè pancèn ka Èson pikeun pangaritkeun domba. Geus biasa, sarèngsèna sasarap Èson sok langsung indit ngalaksanakeun pancen ti Bapana, hideng kituna mah Èson tèh.

Bagèan anu teu logis tina rakitan lantip anu aya dina wacana di luhur tèh nya èta ….

• rutin dilakukeun
• pangaritkeun domba
• sarèngsèna sasarap
• Unggal poè

Èson asup ka enggonna. Manèhna nangkarak bari neuteup lalangit. Di luar kadèngè sora jangkrik mani ngikrik. Teu daèkeun reup sarè, sakitu geus dipeureum-peureumkeun ogè. Caritaan bapana masih kènèh jadi pikiran manèhna. Èson ngarasa beurat lamun tepi ka papisah jeung Si Pasèr tèh. Èson nyaaheun pisan ka mencek nu geus dikukut sakitu lilana. Jeung deuih, katènjona Si Pasèr ogè geus bisa ngarasakeun kanyaah dununganana.

Suasana anu kagambar dina sempalan novel di luhur tèh nya èta ….

• bingung
• gumbira
• hariwang
• nalangsa

Èson asup ka enggonna. Manèhna nangkarak bari neuteup lalangit. Di luar kadèngè sora jangkrik mani ngikrik. Teu daèkeun reup sarè, sakitu geus dipeureum-peureumkeun ogè. Caritaan bapana masih kènèh jadi pikiran manèhna. Èson ngarasa beurat lamun tepi ka papisah jeung Si Pasèr tèh. Èson nyaaheun pisan ka mencek nu geus dikukut sakitu lilana. Jeung deuih, katènjona Si Pasèr ogè geus bisa ngarasakeun kanyaah dununganana.

Tempat kajadian anu kagambar dina sempatan novel di luhur tèh nya èta ….

• tepas
• kamar
• dapur
• buruan

Kondi digawè di pabrik aci. Sanggeus Bapana maot, manèhna diajak digawè di Bandung ku Mang Mahmud, dititah nungguan kios bèas di Pasar Ciroyom. Tah, basa geus aya di Bandung manèhna aya niat haying nèangan lanceukna, Kang Odong. Bari diaanteur ku Mang Mahmud, Si Kondi aprak-aprakan mapay raratan lanceukna.

Pasipatan/watek palaku anu kagambar dina sempalan novel di luhur nyaèta …..

• bageur
• teu sabaran
• rajin
• pekerja keras

Wangun karya sastra novel tèh mèh teu aya bèdana jeung carita pondok, duanana mangrupa carita rèkaan (fiksi) anu mèrè kesan lir enya-enya kajadian. Sok sanajan kitu aya bèdana antara novel jeung carpon tèh, diantarana dina palebah …

• Novel kaasup carita rèkaan
• Novel kaasup karya sastra modern
• Novel kaasup kana wangun lancaran/prosa
• Novel mah eusi caritana leuwih panjang

Unsur pangwangun novel anu eusina nyaritakeun waktu jeung tempat lumangsungna kajadian dina carita disebut …..

• latar
• jejer
• galur
• amanat