บทที่ ๑ ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับภาษาศาสตร์

โรมัน

กรีก

ละติน

อเมริกา

ละตินโบราณ

โรมันโบราณ

กรีกโบราณ

อินเดียโบราณ

นักปราชญ์มุ่งเน้นศึกษาภาษาเขียน

นักปราชญ์มุ่งเน้นเนื้อหาในวรรณคดี

ภาษาพูดของคนทั่วไปไม่บริสุทธิ์

ภาษาพูดของคนทั่วไปไม่งดงาม

เพลโต  (Plato)

อริสโตเติล  (Aristotle)

แทรกซ์  (Thrax)

พริสเซียน  (Priscian)

สมัยกลาง

สมัยโรมัน

สมัยฟื้นฟูศิลปะ

สมัยตอนต้นของยุคใหม่

มุ่งศึกษาภาษาปัจจุบัน

เป็นการศึกษาเชิงประวัติ

เน้นศึกษาภาษาพูดเป็นหลัก

ปาณินิเป็นผู้บุกเบิกแนวนิรุกติศาสตร์

จาคอบ  กริมม์

เซอร์  วิลเลียม  โจนส์ 

กราสแมน 

เฟอร์ดินานด์ เดอ  เซอซูร์

ใช่ เพราะเป็นไวยากรณ์ที่สมบูรณ์แบบที่สุด

ใช่ เพราะภาษาแบ่งเป็นโครงสร้างชั้นต่าง ๆ

ไม่ใช่ เพราะยังมีกลุ่มไวยากรณ์อื่นที่เห็นแย้งกับไวยากรณ์นี้

ไม่ใช่ เพราะไวยากรณ์โครงสร้างมีหลักการที่ไม่น่าถือเชื่อ

เป็นผู้คิดตำราสันสกฤต

เป็นผลงานของนักปราชญ์ชาวกรีก

เป็นวรรณคดีโบราณที่เรียบเรียงเป็นอย่างดี

เป็นตำราไวยากรณ์เล่มแรกที่เป็นแนววิทยาศาสตร์และสมบูรณ์ที่สุด

แบบเรียนเล่มแรกของไทย  คือ  จินดามณี

พระยาอนุมานราชธน  เป็นนักภาษาแนวนิรุกติศาสตร์

สยามไวยากรณ์หรือหลักภาษาไทยเป็นไวยากรณ์แนวเดิม

วิจินตน์  ภาณุพงศ์ ไม่ใช่นักภาษาศาสตร์ที่สำคัญของไทย