ภาษาไทย2

ข้อใดไม่ใช่สาเหตุที่ทําให้นนกทกใช้นิ้วเพชรฆ่าเหล่าเทวดา

• นนทกมีใจกําเริบขาดความยับยั้งชั่งใจ

• นนทกต้องการแสดงความสามารถตน

• นนทกโกรธและอาฆาตเหล่าเทวดาที่แกล้งตน

• เหล่าเทวดาหยอกล้อลูบหัวและถอนผมนนทก

................................... นนทกผู้มีอัชฌาสัย น้อมเศียรบังคมแล้วทูลไป จะขอพรเจ้าไตรโลกา

ข้อใดจะทําให้บทประพันธ์ข้างต้นมีความสมบูรณ์

• บัดนั้น

• ครั้นถึง

• เมื่อนั้น

• มาจะกล่าวบทไป

คําประพันธ์ข้อใดมีรสวรรณคดี “นารีปราโมทย์”

• เหลือบเห็นสตรีวิไลลักษณ์ พิศพักตร์ผ่องเพียงแขไข

• จนผมโกร๋นโล้นเกลี้ยงถึงเพียงหู ดูเงาในน้ําแล้วร้องไห้

• ถึงโฉมองค์อัครลักษมี พระสุรัสวดีเสน่หา

• สิ้นทั้งไตรภพจบโลกา จะเอามาเปรียบไม่เทียบทัน

คําประพันธ์ดังกล่าวเน้นให้เห็นสัจธรรมด้านใดชัดเจนที่สุด

• การใช้อํานาจที่ไม่มีขอบเขต

• ความชั่วไม่คงที่ ความดีสิคงทน

• กรรมเป็นของตนไม่มีวันเปลี่ยนแปลงได้

• อํานาจที่เที่ยวใช้ระรานผู้อื่น ในที่สุดก็กลับมาลงโทษตนเอง

ลักษณะเด่นของคําประพันธ์ต่อไปนี้คือข้อใด

จนผมโกร๋นโล้นเกลี้ยงถึงเพียงหู

ดูเงาในน้ําแล้วร้องไห

ฮึดฮัดขัดแค้นแน่นใจ

ตาแดงดั่งแสงไฟฟ้า

• มีการแสดงอารมณ์อย่างเด่นชัด

• มีการเล่นพยัญชนะ

• มีโวหารภาพพจน์ “อุปมา”

• มีการใช้ถ้อยคําอย่างประณีต

บทประพันธ์ต่อไปน้ีมีรสวรรณคดีใด

เหลือบเห็นสตรีวิไลลักษณ์ งามโอษฐ์งามแก้มงามจุไร

งามถันงามกรรณงามขนง งามจริตกิริยางามงอน

พิศพักตร์ผ่องเพียงแขไข งามนัยน์เนตรงามกร

งามองค์ยิ่งเทพอัปสร งามเอวงามอ่อนทั้งกายา”

• เสาวรจนี

• นารีปราโมทย์

• พิโรธวาทัง

• สัลลาปังคพิสัย

เหตุการณ์ข้อใดไม่ปรากฏในเรื่องรามเกียรติ์  ตอน  นารายณ์ปราบนนทก

• นนทกร่ายรำตามนางสุวรรณอัปสร

• พระนารายณ์สังหารนนทกตามคำสั่งพระอิศวร

• พระอินทร์ทูลพระอิศวรเรื่องนนทกทำร้ายเทวดา

• พระอินทร์บอกอุบายปราบนนทกแก่พระนารายณ์

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าถ่ายทอดแนวคิดหลักข้อใดชัดเจนที่สุด

• มุ่งแสดงคุณค่าของชีวิต

• มุ่งแสดงสัจธรรมของชีวิต

  
  

• มุ่งแสดงความสำคัญของชีวิต

• มุ่งแสดงความเป็นไปของชีวิต

ข้อใดกล้าวถึงลักษณะคำประพันธ์เรื่อง กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าถูกต้องที่สุด

• วรรคแรกประกอบด้วยคำ ๗ – ๘ คำ โดยวรรคที่สองลงท้ายด้วย “เอย”

• จบคำสุดท้ายของบทด้วยคำว่า เอ๋ย ลักษณะสัมผัสเหมือนกลอนสุภาพทุกประการ

• คำที่สองของวรรคแรกจะใช้คำว่า “เอ๋ย” และจบคำสุดท้ายของบทด้วยคำว่า “เอย”

  
  

• กลอนดอกสร้อยหนึ่งบท ประกอบด้วยกลอนสุภาพจำนวน ๑ บท หรือ ๒ คำกลอน

  
  

 คำประพันธ์บาทใดเตือนใจให้ดำเนินชีวิตอย่างระมัดระวัง

• แห่งหลุมลึกลานสลดระทดใจ เรายิ่งใกล้หลุมนั้นทุกวันเอย

  
  

• ทิ้งทุ่งให้มืดมัวทั่วมณฑล           และทิ้งตนตูเปลี่ยวอยู่เดียวเอย

  
  

• ใครจะยอมละทิ้งซึ่งสิ่งสุข          เคยเป็นทุกข์ห่วงใยเสียได้ง่าย

  
  

• สร้างสถานการบุญหนุนพลี เป็นอนุสาวรีย์สง่าเอย