โฮะโฮ่นี่น่ะหรือภาพพจน์ในวรรณกรรม?

สัทพจน์

อุปลักษณ์

อุปมา

อธิพจน์

อุปลักษณ์

อุปมา

อธิพจน์

สัทพจน์

สัทพจน์

อธิพจน์

บุคลาธิษฐาน

อุปลักษณ์

นามนัย

ปฏิพากย์

อุปลักษณ์

อธิพจน์

อุปมา

อุปลักษณ์

อธิพจน์

ปฏิพากย์

บุคลาธิษฐาน

สัทพจน์

อธิพจน์

อุปลักษณ์

เสียงรถด่วนขบวนสุดท้าย

เธอคือโคมทองของชีวิตพี่

ฝากเพลงนี้มากับสายลมผ่าน

หากมีเวลามาเยี่ยมบ้านนาบ้าง

มองซิมองทะเล เห็นลมคลื่นเห่จูบหิน

ติ๊กตอก เจ้านาฬิกา ปลุกฉันให้มาอยู่ในความรัก

ปลิดปลิวเคว้งคว้าง ชีวิตฉันดั่งใบไม้ที่หลุดลอย

เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง ให้มันไหลลงๆๆๆทะเล

รุกขชาติดาษดูระดะป่า สกุณาจอแจประจำจับ

ข่อยมะขามตามทางสล้างเรียง นกเขาเคียงคู่คูประสานคำ

จนไก่เถื่อนเตือนขันสนั่นแจ้ว ดุเหว่าแหว่วหวาดหมายว่าสายสมอน

ย่ามกระสอบกรอบแกรบกระไกรกริก กลักพริกพลิกแพลงตะแคงหงาย

สนธยาจะใกล้ค่ำ คำนึงหน้าเจ้าตาตรู

บ้านข้าอยู่บนดอย เมฆหมอกลอยเต็มท้องฟ้า

บุปผชาติชูศรีและมีกลิ่น อยู่ในถิ่นที่ไกลเช่นไพรสณฑ์

หางนกยูงระย้าเรี่ยคลอเคลียน้ำ แพนดอกฉ่ำร้อยช่อวรวิจิตร