เศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาประเทศ

มีการสร้างงาน จ้างงานคนในชุมชน

สนับสนุนให้ชุมชนมีการรวมกลุ่มแบบต่างๆ

สนับสนุนการนำภูมิปัญญาไทยและวัฒนธรรมท้องถิ่นมาใช้

ส่งเสริมการผลิตโดยใช้เทคโนโลยีมาใช้ให้มากที่สุดเพื่อลดต้นทุน

พึ่งพาปัจจัยภายในมากเกินไป

ขาดแคลนที่ดินทำกิน

ต้นทุนการผลิตต่ำ

ค่าครองชีพต่ำ

ด้านจิตใจ

ด้านสังคม

ด้านเศรษฐกิจ

ด้านสิ่งแวดล้อม

ป้องกันการแสวงหากำไรในสหกรณ์ของผู้มีทุนมาก

ป้องกันการแสวงหาผลประโยชน์ของสมาชิก

ป้องกันการขยายทุนมากเกินความจำเป็น

ป้องกันการล้มละลายของสหกรณ์

นำทรัพยากรธรรมชาติมาใช้อย่างคุ้มค่า

ประชาชนประกอบอาชีพอย่างหลากหลาย

ประชาชนทำงานประกอบอาชีพในชุมชน ไม่ออกไป

หางานทำที่อื่น

ประชาชนประกอบอาชีพที่มีรายได้มั่นคง

ลดการพึ่งพาจากภายนอก

การสร้างบ้านโดยใช้พื้นคอนกรีตแทนพื้นไม้

การใช้กระดาษสองหน้าหรือกระดาษรีไซเคิล

การงดใช้เครื่องเรือนทุกประเภทที่ทำจากไม้

การใช้น้ำซักผ้าน้ำสุดท้ายไปรดต้นไม้

ชุมชนร่วมมือกันอนุรักษ์และพัฒนาการบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

โรงงานอุตสาหกรรมปรับเปลี่ยนวิธีการนำวัตถุดิบมาแปรรูปเป็นสินค้าประเภทต่างๆ

การส่งเสริมการลงทุนระหว่างประเทศที่เน้นการใช้วัสดุเหลือใช้และวัสดุจากเคมีภัณฑ์

รัฐบาลประกาศให้ประชาชนงดใช้วัสดุสิ่งของจากทรัพยากรธรรมชาติ

สหกรณ์นิคม

สหกรณ์บริการ

สหกรณ์การเกษตร

สหกรณ์ออมทรัพย์

เชิญบุคคลที่มีความรู้ในด้านต่างๆ มาให้ความรู้      แก่สมาชิก

สมาชิกทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกันทุกประการ

ควบคุมการดำเนินงานตามหลักประชาธิปไตย

นำทรัพยากรและภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ให้เกิดประโยชน์

การจัดสรรผลประโยชน์ให้แก่สมาชิกในลักษณะ

เงินปันผล

การให้สมาชิกรู้จักอดออม ลดรายจ่าย เพิ่มรายได้

สมาชิกทุกคนต้องปฏิบัติตามหลักคุณธรรม

การเป็นสมาชิกด้วยความสมัครใจ