หน่วยที่ 1 หลักการเขียนโปรแกรม

ภาษาซีเป็นภาษาระดับใด

• ภาษาระดับต่ำ

• ระดับภาษาเครื่อง

• ภาษาระดับสูง

• ภาษาระดับกลาง

ตัวแปลภาษาที่ทำการแปลทั้งโปรแกรม หากมีที่ผิดจะต้องแก้ไขให้ถูกต้องแล้วแปลใหม่จนกระทั่ง ไม่พบข้อผิดพลาด

• อินเทอร์พรีเตอร์ (Interpreter)

• คอมไพเลอร์ (Compiler)

• คอนโทรลเลอร์ (Controller)

• ดีบั๊กเกอร์ (Debugger)

ข้อใด ไม่ใช่ ขั้นตอนที่ต้องทำในการกำหนด และวิเคราะห์ปัญหา

(Problem Definition and Problem Analysis)

• เขียนผังงาน

• กำหนดรูปแบบของผลลัพธ์

• กำหนดข้อมูลนำเข้า

• กำหนดตัวแปรที่ใช้

ข้อใดไม่ใช่ภาษาระดับสูง

• ภาษาฟอร์แทรน (FORTRAN)

• ภาษาจาวา (JAVA)

• ภาษาโคบอล(COBOL)

• ภาษาปาสคาล (PASCALl)

อินเตอร์พรีเตอร์เป็นการแปลภาษาแบบใด

• แปลทีละบรรทัด

• แปลทีละประโยค

• แปลทั้งโปรแกรม

• แปลแค่เฉพาะที่เลือก

ขั้นตอนใดในการเขียนโปรแกรมสำคัญที่สุด

• การสร้างปัญหา

• การเขียนโปรแกรม

• การวิเคราะห์ปัญหา

• การทดสอบโปรแกรม

ขั้นตอนใดของการเขียนโปรแกรมจะต้องเขียน ผังงาน หรือ รหัสเทียม ในการแก้ปัญหา

• การวางแผนแก้ไขปัญหา

• การวิเคราะห์

• การเขียนโปรแกรม

• การทดสอบโปรแกรม

ภาษาที่คอมพิวเตอร์เข้าใจอยู่ในรูปแบบใด

• เลขฐาน 2

• ค่า 1 และ 2

• สัญลักษณ์

• ภาษาอังกฤษ

ข้อใดเป็นผลพลอยได้จากการใช้เทคนิคการเขียนโปรแกรมได้อย่างถูกต้อง

• โปรแกรมมีความรวดเร็วและประหยัดต้นทุน

• โปรแกรมมีระบบระเบียบยิ่งขึ้น

• โปรแกรมง่ายต่อการปรับปรุง

• โปรแกรมมีคุณภาพและทำนายได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในโปรแกรม

ตัวแปรที่นิยมใช้ในการเก็บค่าของผลบวกคืออะไร

• READ

• AVG

• SUM

• MINUS