โลกในเอกภพ

มีขนาดเล็กลง

มีอุณหภูมิลดลง

มีอุณหภูมิสูงขึ้น

มีองค์ประกอบหลักเป็นธาตุออกซิเจนและอาร์กอน

มีองค์ประกอบหลักเป็นธาตุเหล็กและนิกเกิล

การเกิดซูเปอร์โนวา

การยุบตัวของสสารภายในเนบิวลา

ดาวฤกษ์กลายเป็นดาวยักษ์น้ำเงิน

การแผ่รังสีแกมมาของดาวนิวตรอน

การเคลื่อนที่ของกาแล็กซีออกห่างจากผู้สังเกต

ฮาโล

ดาวฤกษ์

เนบิวลา

ดาวเคราะห์

ดาวเคราะห์แคระ

หลุมดำ

ดาวนิวตรอน

ดาวเคราะห์แคระ

ดาวฤกษ์ก่อนเกิด

ซุเปอร์โนวา

ดาวเวกามีโชติมาตรปรากฏ 0.04

ดาวเหนือมีโชติมาตรปรากฏ 1.99

ดาวซิริอัสมีโชติมาตรปรากฏ -1.47

ดาวปาริชาตมีโชติมาตรปรากฏ 1.06

ดาวเบเทลจุสมีโชติมาตรปรากฏ 0.41

ดาวเวกา สเปกตรัมชนิด A

ดาวไรเจล สเปกตรัมชนิด B

ดวงอาทิตย์ สเปกตรัมชนิด G

ดาวมินทากะ สเปกตรัมชนิด O

ดาวเบเทลจุส สเปกตรัมชนิด M

หลุมดำ

ดาวนิวตรอน

ดางเคระขาว

ดาวยักษ์แดง

ดาวแคระน้ำตาล

เป็นแหล่งกำเนิดของดาวหาง

มีขนาดใหญ่กว่าดาวเคราะห์ชั้นใน

มีระยะห่างจากดวงอาทิตย์มากกว่าดาวเคราะห์ชั้นใน

มีคาบของการโคจรมากกว่าดาวเคราะห์ชั้นใน

ดาวเคราะห์ประกอบด้วยกลุ่มแก๊สและน้ำแข็งเป็นหลัก

เขตการแผ่รังสี

แก่นของดวงอาทิตย์

บรรยากาศชั้นคอโรนา

บรรยากาศชั้นโฟโตสเฟียร์

เขตการพาความร้อน

กล้องโทรทรรศน์อัลตราไวโอเลต

กล้องโทรทรรศน์วิทยุ

กล้องโทรทรรศน์รังสีเอกซ์

กล้องโทรทรรศน์รังสีแกมมา

กล้องโทรทรรศน์อินฟราเรด