ภาษาวรรณศิลป์ในภาษาไทย

ข้อใดไม่ใช่ความสำคัญของ “รูปวรรณยุกต์” และ “เสียงวรรณยุกต์” ต่อการประพันธ์วรรณคดีไทย

• 
  การสร้างความเปรียบแบบสัทพจน์

• การกำหนดรูปแบบฉันทลักษณ์

• การสร้างรสวรรณคดี

• การเล่นคำ

วรรณคดีที่เกี่ยวกับการแสดงความโกรธ ตัดพ้อ เสียดสี คือข้อใด

• เสาวรสจนี

• นารีปราโมทย์

• พิโรธวาทัง

• สัลลาปังคพิไสย

เสาวรสจนีเป็นรสในวรรณคดีประเภทใด

• เป็นรสของวรรณคดีที่เกี่ยวกับการชม ความงามของตัวละครและสถานที่

• 
  เป็นรสของวรรณคดีที่เกี่ยวกับการวิจารณ์ผู้แต่ง

• 
  เป็นรสของวรรณคดีที่เกี่ยวกับการแสดงความรักใคร่และเกี้ยวพาราสี

• เป็นรสของวรรณคดีที่เกี่ยวกับการแสดงอาการคร่ำครวญโศกเศร้า

โวหารภาพพจน์มีกี่ประเภท

• 6

• 7

• 8

• 9

พิณพาทย์ระนาดฆ้อง

ตะโพนกลองร้องเป็นเพลง

ระฆังดังวังเวง

โหง่งหง่างเหง่งเก่งก่างดัง

คำประพันธ์ข้างต้นมีการใช้วรรณศิลป์เด่นข้อใด

• การเลียนเสียงธรรมชาติ

• การเล่นคำ

• การเล่นเสียงสระ

• การใช้ำคำหนักเบา

ข้อใดเป็นการเล่นเสียงพยัญชนะ

• จะเอาลมห่มฟ้ามาหารัก

• ครวญเครงคร่ำครั้งค่อนคืนเวลา

• ไม่สร่างซาซบรักประจักษ์ทรวง

• ถูกศรปักตรึงใจเสน่หา

เงียบราวกับป่าช้า เป็นโวหารภาพพจน์ในด้านใด

• ปรพากย์

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• นามนัย

ดูหนูสู่รูงู งูสุดสู้หนูสู้งู

หนูงูสู่ดูอยู่ รูปงูทู่หนูมูทู

บทประพันธ์ข้างต้นมีความดีเด่น

ทางด้านวรรณศิลป์อย่างไร

• 
  มีการเล่นเสียงสระ

• มีการเล่นคำ

• มีการเล่นเสียงพยัญชนะ

• มีการเล่นเสียงวรรณยุกต์

ข้อใดใช้ภาพพจน์แบบอุปลักษณ์

• 
  เธอคือโคมทองของชีวิตพี่

• 
  เสียงรถด่วนขบวนสุดท้าย

• ฝากเพลงนี้มากับสายลมผ่าน

• หากมีเวลามาเยี่ยมบ้านนาบ้างเธอพี่เน้อ

รสวรรณคดีไทย หมายถึงอะไร?

• การทำให้เกิดการจินตนาการและสร้างสรรค์วรรณคดี

• การอ่านวรรณคดีให้เข้าใจอย่างลึกซึ้ง

• รสของความไพเราะในการใช้ถ้อยคำให้เกิดความงดงามและเกิดอารมณ์

• รสของวรรณคดีที่ดีและทราบถึงประวัติผู้เเต่งบทประพันธ์