วรรณคดีวรรณกรรมพาฉงน กศน.

วรรณคดี คือ วรรณกรรมที่ได้รับยกย่องว่ามีคุณค่าเชิงวรรณศิลป์

วรรณกรรมทุกเรื่องต้องเป็นวรรณคดี

วรรณกรรม หมายถึง งานหนังสือ, งานประพันธ์, บทประพันธ์

ภาษาที่ใช้ในวรรณคดีเป็นภาษาที่ไพเราะ

งานเขียนทุกประเภท

งานร้อยแก้ว

งานร้อยกรอง

งานสารคดี

เน้นให้ผู้อ่านเห็นความเป็นจริงในสังคม

เน้นไสยศาสตร์

นิยมร้อยกรองมากกว่าร้อยแก้ว

นิยมใช้สัญลักษณ์

วรรณคดีกับวรรณกรรมเป็นงานสารคดี

วรรณกรรมเป็นส่วนหนึ่งของวรรณคดี

วรรณคดีเป็นส่วนหนึ่งของวรรณกรรม

วรรณกรรมไม่เกี่ยวข้องกับวรรณคดี

วรรณกรรมที่ชาวบ้านสร้างขึ้นมาในท้องถิ่นของตน

วรรณกรรมที่ชาวบ้านสร้างขึ้นมาโดยใช้ภาษาในท้องถิ่นและสืบทอดโดยการเล่า ในรูปของคติความเชื่อและประเพณี

วรรณกรรมที่ชาวบ้านสร้างขึ้นเพื่อแสดงเอกลักษณ์ของท้องถิ่นตัวเอง

วรรณกรรมที่ชาวบ้านสร้างขึ้นมาให้เป็นสมบัติของลูกหลาน

ภาษาที่ใช้เป็นภาษาถิ่น

ลีลาการแสดงทันสมัย

การแต่งกายทันสมัย

คำประพันธ์

การร้องหมอลำ

การร้องเพลงไทยเดิม

การเล่นหมากรุก

การสร้างบ้านเรือนไทย

มีขนาดยาวขึ้น

ไม่เคร่งครัดต่อฉันทลักษณ์

ไม่เกิดความนิยมในการแต่งกลอนเปล่า

ไม่มีข้อถูก

ลิลิตตะเลงพ่าย

ระเด่นลันได

พระอภัยมณี

บทละครนอกมณีพิชัย

5

6

7

8