รสวรรณคดี โวหารภาพพจน์

"ฉันหิวจนจะกินช้างได้ทั้งตัวแล้ว"

คำประพันธ์ข้างต้นใช้ภาพพจน์แบบใด

• อุปมา

• อติพจน์

• สัทพจน์

• นามนัย

"ลมหนาวเริ่มล่องมาจากฟ้าแล้ว

พรมจูบแผ่วเจ้าพระยาโรยฟ้าฝัน"

คำประพันธ์ข้างต้นใช้ภาพพจน์แบบใด

• บุคคลวัต

• สัทพจน์

• อุปมา

• อุปลักษณ์

" มีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน"

คำประพันธ์ข้างต้นใช้โวหารภาพพจน์ชนิดใด

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• สัญลักษณ์

• สัทพจน์

"แอดออดออดแอดแอดออด

ลมลอดไล่เลี้ยวเรียวไผ่"

คำประพันธ์ข้างต้นใช้ภาพพจน์แบบใด

• อุปมา

• บุคคลวัติ

• สัทพจน์

• อติพจน์

"คือน้ำผึ้งคือน้ำตาคือยาพิษ

คือหยาดน้ำอมฤตอันชุ่มชื่น

คือเกสรดอกไม้คือไฟรุม

คือความกลุ้มคือความฝันนั่นแหละรัก"

คำประพันธ์ข้างต้นใช้โวหารภาพพจน์ใด

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• บุคคลวัติ

• อติพจน์

"ดีอย่างร้ายกาจ"

ข้อความข้างต้นใช้ภาพพจน์แบบใด

• นามนัย

• ปฏิพากย์

• สัญลักษณ์

• อติพจน์

"กา ลวงว่าหงส์ให้ปลงใจ ด้วยมิได้ดูหงอนแต่ก่อนมา"

คำประพันธ์ข้างต้นใช้ภาพพจน์แบบใด

• อุปลักษณ์

• สัญลักษณ์

• อติพจน์

• นา,นัย

“สายธาราดั่งนาฬิกาแก้ว แว่วแว่วจ๊อกจ๊อกเซาะซอกหิน”ข้อความที่ขีดเส้นใต้ใช้ภาพพจน์ชนิดใด

• สัทพจน์

• สัญลักษณ์

• บุคลวัต

• อุปมา

ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์แบบปฏิพากษ์

• ความขมขื่นอันหวานชื่น

• เสียงคลื่นซ่าซัดสาดที่หาดทราย

• ลูกสาวของเขาช่างน่ารักน่าชัง

• ไอ้หมัดทะลวงไส้

ข้อใดไม่ใช้โวหารภาพพจน์

• ฉันไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ

• เขามีเพชรอยู่ในมือแต่ปล่อยให้หลุดมือไปได้

• ธรรมชาติรอบข้างต่างสลดหมดความคะนองทุกสิ่งทุกอย่าง

• บนเนินเขาเตี้ยๆ มีน้ำพุที่ให้น้ำตลอดฤดู ทั้งฤดูร้อนและฤดูหนาว