အခန်း(၈) အ‌ြေဖမှန်ရွေး

၁။ ၁၉ရာစု အစပိုင်းတွင် (က) အမေရိကန်(ခ) ဗြိတိန် (ဂ) တရုတ် နိုင်ငံက ရွှေစံချိန်စနစ်ကို စတင်ကျင့်သုံးခဲ့သည်။

၂။ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ငွေပေးချေမှုများကို ယခုအခါ ကမ္ဘာပေါ်တွင် (က) တရုတ်ယွမ် (ခ) ပေါင်စတာလင် (ဂ) အမေရိကန်ဒေါ်လာကို အများဆုံးအသုံးပြုလျက်ရှိသည်။

၃။ နိုင်ငံခြားငွေ ရောင်းလိုအားသည် (က) ပို့ကုန်များတင်ပို့ခြင်း (ခ) သွင်းကုန်များတင်သွင်းခြင်း (ဂ) နိုင်ငံခြားသို့ ချေးငွေထုတ်ချေးခြင်း တို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည်။

၄။ နိုင်ငံခြားငွေဝယ်လိုအားသည် (က) ပို့ကုန်တင်ပို့ရန် (ခ) သွင်းကုန်များတင်သွင်းရန် (ဂ) နိုင်ငံခြားမှငွေချေးယူရန် ဖြစ်သည်။

၅။ ၁ဒေါ်လာလျှင် ၂၀၀၀ကျပ်မှ ၁ဒေါ်လာလျှင် ၂၅၀၀ကျပ် ဖြစ်သွားပါက ကျပ်ငွေတန်ဖိုး (က) တက်လာသည် (ခ) မပြောင်းလဲပါ (ဂ) ကျသွားသည်။

၆။ ၁ဒေါ်လာလျှင် ကျပ်ငွေ ၂၅၀၀ မှ ၂၀၀၀ကျပ်ဖြစ်သွားလျှင် ဒေါ်လာတန်ဖိုး (က) ကျသွားသည် (ခ) တက်သွားသည် (ဂ) မပြောင်းလဲပါ

ပို့ကုန်တန်ဖိုးသည် သွင်းကုန်တန်ဖိုးထက် များလျှင် (က) လိုငွေပြ (ခ) ဘကညီ (ဂ) ပိုငွေပြကုန်သွယ်မှုရှင်းတမ်းဟုခေါ်သည်

ပို့ကုန်တန်ဖိုးက သွင်းကုန်တန်ဖိုးထက် လျော့နည်းနေလျှင်(က) လိုငွေပြ (ခ) ဘကညီ (ဂ) ပိုငွေပြကုန်သွယ်မှုရှင်းတမ်းဟုခေါ်သည်

မမြင်နိုင်သော အမယ်များတွင် (က) ဝန်ဆောင်မှုများ (ခ) ကုန်စည်ပို့ကုန်များ (ဂ) ကုန်စည်သွင်းကုန်များ ပါဝင်သည်

ပြည်ပငွေပေးငွေယူရှင်းတမ်းလက်ကျန်စာရင်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် (က) ၃ပိုင်း (ခ) ၂ပိုင်း (ဂ) ၄ပိုင်း ခွဲခြားနိုင်သည်။