თავი 13. წარმოების დანახარჯები

საწარმოო ფუნქცია წარმოადგენს

• დამოკიდებულებას საქონლის წარმოებაში გამოყენებული რესურსების რაოდენობასა და წარმოებული საქონლის რაოდენობას შორის

• თანაფარდობას წარმოებაში გამოყენებული მასალების მოცულობასა და პროდუქციის რაოდენობას შორის

• დამოკიდებულებას წარმოებაში გამოყენებული ყოველი დამატებითი პროდუქტის რაოდენობასა და მუდმივ დანახარჯებს შორის

• დამოკიდებულებას წარმოებული პროდუქციის მოცულობასა და მიღებულ მოგებას შორის

საბუღალტრო მოგება გამოითვლება:

• ფირმის მთლიან შემოსავალს გამოკლებული არაცხადი დანახარჯები

• ფირმის მთლიან შემოსავალს გამოკლებული ცხადი დანახარჯები

• ფირმის არაცხადი და ცხადი დანახარჯების ჯამი

• არც ერთი

საშუალო მთლიანი დანახარჯი გამოითვლება:

• FC-VC

• TC/Q

• VC/Q

ზღვრული დანახარჯი გამოითვლება:

• FC-VC

• TC/Q

• VC/Q

ფირმის საშუალო ცვალებადი დანახარჯები გამოითვლება:

• AFC=FC/Q

• AVC=VC/Q

• ATC=TC/Q

• FC=TC-VC

წარმოების ფაქტორის ზღვრულ პროდუქტს წარმოადგენს:

• პროდუქციის მოცულობის ნამატი, რომელიც მიიღება ამ ფაქტორის რაოდენობის ერთი ერთეულით გაზრდის შედეგად

• პროდუქციის მოცულობის ნამატი, რომელიც ფაქტორთა რაოდენობის პროპორციულად მცირდება

• მუდმივი და ცვალებადი დანახარჯების ჯამი

• არც ერთი

ზღვრული დანახარჯის მრუდი საშუალო მთლიანი დანახარჯის მრუდს:

• მინიმუმის წერტილში გადაკვეთს

• მათ გადაკვეთის წერტილი არ აქვთ

• მაქსიმუმის წერტილში გადაკვეთს

• არც ერთი

თუ საშუალო ცვალებადი დანახარჯები მცირდება წარმოების მოცულობის ზრდის შესაბამისად, მაშინ

• ზღვრული დანახარჯებიც უნდა შემცირდეს

• მუდმივი დანახარჯებიც უნდა შემცირდეს

• მთლიანი დანახარჯებიც უნდა შემცირდეს

• ზღვრული დანახარჯები უნდა იყოს საშუალო ცვალებად დანახარჯებზე ნაკლები

თუ ზღვრული დანახარჯები ნაკლებია, ვიდრე საშუალო მთლიანი დანახარჯები

• საშუალო მთლიანი დანახარჯები იზრდება

• შრომის ზღვრული პროდუქტი იზრდება

• საშუალო მთლიანი დანახარჯები მცირდება

• ფირმამ უნდა შეაჩეროს წარმოება