การใช้โวหารการประพันธ์กับบทเพลง

1. "ถึงวันนี้เราจะไม่พร้อมสอบ แต่ผมพร้อมจะเป็นคำตอบของเธอ" จากข้อความดังกล่าวพบรสในวรรณคดีใด

• เสาวรจนีย์

• นารีปราโมทย์

• พิโรธวาทัง

• สัลลาปังคพิสัย

"เธอมากับฝน สวยตรงที่เดินตากฝน ตัวเปียกฝนเธอก็ยังสวยดี" บทเพลงนี้ปรากฏรสในวรรณคดีใด

• เสาวรจนีย์

• นารีปราโมทย์

• พิโรธวาทัง

• สัลลาปังคพิสัย

ข้อใดเป็นการใช้ภาพพจน์โวหารแบบปฏิพากย์

• แต่ความจริงใจที่มีก็คงไม่อาจจะหยุดฝันไกล

• เธอรักกันหรือแค่ฉันรักเธอ

• รักเรามันขมเหมือนลูกอมหมดอายุ

• การได้รักเธอเหมือนได้เจออุ่นไอในพายุ

ข้อใดใช้รสในวรรณคดีพิโรธวาทังในการประพันธ์

• อย่าหลงระเริงไปกับคำยกยอ จนลืมความเป็นจริง

• เพราะชีวิตมันโหดร้าย ไม่เคยง่ายดายเหมือนในนิทาน

• • อย่าทำตัวเป็นกระจกที่คอยส่องแต่ชีวิตคนอื่นจนลืมส่องนิสัยตัวเอง

• ลอยกระทงที่ไหนก็ไม่ดีต่อใจเท่าลอยกะเธอ

"เธอเป็นถึงนางฟ้าแล้วดูซิฉันเป็นใคร มีอะไรตรงไหนที่คู่ควรกับเธอบ้างไหมก็ไม่มี" จากข้อความดังกล่าวใช้โวหารภาพพจน์เหมือนข้อใด

• เธออาจมีร้อยเหตุผลที่เธอจะไป แต่ฉันมีเพียงเหตุผลเดียวจะให้เธออยู่

• เด็กน้อยรอคอยความหวัง เธอคือเรือจ้างกลางใจ

• กว่าจะรู้จะซึ้งถึงคำว่ารัก ก็ต้องจนวันที่มันไม่เหลือใคร

• ฉันเกิดมาเพื่อเธอ ฉันบอกตัวเองทุกวัน

"ฉันเพิ่งรู้ตัววันนี้ว่าขาดเธอเหมือนขาดใจ" จากข้อความใช้โวหารภาพพจน์ใด

“แล้วถ้าวันหนึ่งที่ฉันหายไป จันทร์เอ๋ยมาปลอบใจให้เธอคนดี” จากข้อความดังกล่าวปรากฏโวหารภาพพจน์ใด

• สัญลักษณ์

• อติพจน์

• บุคลาธิษฐาน

• ปฏิพากย์

“ความรักในวัยเรียนเหมือนจุดเทียนกลางสายฝน“ ข้อความดังกล่าวใช้โวหารภาพพจน์ใด

• อุปมา

• สัญลักษณ์

• นามนัย

• อุปลักษณ์

สัทพจน์ มีความหมายว่าอย่างไร

• การกล่าวเกินจริง

• การเปรียบเทียบ

• การเลียนเสียงธรรมชาติ

• การนำคำที่ขัดแย้งกันมารวมกัน

“ฉันคงต้องส่งเธอเพียงแค่นี้ แม้อยากจะกอดเธอมากแค่ไหน” เป็นรสในวรรณคดีใด

• เสาวรจนีย์

• นารีปราโมทย์

• พิโรธวาทัง

• สัลลาปังคพิสัย