Dżuma - konteksty

W Dżumie Albert Camus nawiązuje do:

• mitu o Narcyzie

• mitu o Syzyfie

• mitu o Demeter i Korze

Mit o Syzyfie jest według Alberta Camusa

• alegorią ludzkiego losu

• symbolem lenistwa i braku chęci do pracy

• wyrazem bezwartościowego życia

• symbolem trwania przy wartościach

Postawa Syzyfa według Alberta Camusa

• jest szczególnie wartościowa w sytuacjach ekstremalnych , gdy człowiek czuje się bezradny, samotny

• jest szczególnie wartościowa w pomyślnych momentach życia, gdy wszystko dobrze się układa i człowiek jest zadowolony ze swojej egzystencji

Istotą egzystencjalizmu jest

• dokonywanie wyborów

• poddawanie się w trudnych sytuacjach

W cierpieniu ukazanym przez Alberta Camusa można doszukać się nawiązań do biblijnej Księgi:

Hiobowe cierpienie oznacza:

• zawinione cierpienie

• niezawinione cierpienie

Świętość bez Boga to według Alberta Camusa:

• coś niemożliwego, niosiągalnego

• coś niezgodnego z moralnością

• czyny heroiczne podejmowane z pobudek niereligijnych bez oczekiwania nagrody za życia lub po śmierci

Ukazanie nieuchronności i równości wszystkich wobec śmierci to nawiązanie do:

• starożytnego katharsis

• średniowiecznego motywu danse macabre