Past paper Game

සිදුහත් බෝසතාණන් වහන්සේ බුද්ධත්වයට පත්වීමෙන් පසු කළ ප්‍රථම උදාන වාක්‍යය වන්නේ

• “අග්ගෝ හමස්මි ලෝකස්ස - ජෙට්ඨෝ හමස්මි ලෝකස්ස“ යන්නයි

• “ සබ්බපාපස්ස අකරණං - කුසලස්ස උපසම්පදා“ යන්නයි

• උත්තිට්ඨෙ නප්පමජ්ඡේය්‍ය - ධම්මං සුචරිතං චරෙ“ යන්නයි

• “අනේකජාති සංසාරං - සන්ධාවිස්ස අනිබ්බිසං“ යන්නයි

“බමුණා, මම දෙවියෙක්, ගාන්ධර්වයෙක්, යක්ෂයෙක්, මනුෂ්‍යෙයක් නොවෙමි. මම බුද්ධ නම් වෙමි“. බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙසේ වදාළේ

• හුහුංක බමුණාට ය.

• ජාණුස්සෝණි බමුණාට ය.

• ද්‍රෝණ බමුණාට ය.

• සෝත්ථිය බමුණාට ය.

සිදුහත් බෝසතුන්ගේ ශාන්ත බව හා රූපශ්‍රීය දැක “ මෙවන් පුතෙකු ලද මවක් පියෙක් නිවුණෝ වෙතී“. යනාදී වශයෙන් ප්‍රකාශ කරනු ලැබුවේ.

• කිසාගෝතමීය විසිනි.

• භද්දකච්චානා විසිනි.

• රූප නන්දා විසිනි

• උප්පලවන්නා විසිනි

සුනීත, සෝපාක වැනි අයට පිහිට වීමෙන් ප්‍රකට වන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ තුළ පැවති.

• යථාවාදී තථාකාරී ගුණයයි.

• පුරිස ධම්ම සාරථි ගුණයයි.

• අසරණ සරණ ගුණයයි.

• ගිලනුන්නට උවැටන් කිරීමේ ගුණයයි.

සියලු කෙලෙසුන්ගෙන් දුරු වූ හෙයින් ද, රහසින්වත් පව් නො කළ හෙයින් ද, සියලු පූජාවන් ලැබීමට සුදුසු වන හෙයින් ද බුදුන් වහන්සේ

• අරහං නම් වන සේක

• සුගතෝ නම් වන සේක

• බුද්ධෝ නම් වන සේක

• භගවා නම් වන සේක

බුදුරජාණන් වහන්සේගේ අසරණ සරණ ගුණය ප්‍රකට වන්නක් ලෙස ‘නිබද්ධ චාරිකා‘ නම් කළ හැකි ය. නිබද්ධ චාරිකා යනු,

• නිතර ගමන් බිමන්වල යෙදීමයි

• විශේෂ පුද්ගලයෙකු හෝ පිරිසක් අරභයා වැඩම කිරීමයි.

• රාජරාජ මහාමාත්‍යාදීන් හමුවීමයි.

• දිවාරාත්‍රි දෙකෙහිම ධර්ම ප්‍රචාරයේ යෙදීමයි.

බුදුබව පතන බෝසත් උතුමන් විසින් පුරනු ලබන උතුම් පිළිවෙත් සමූහය හැඳින්වෙන්නේ

• දස රාජ ධර්ම නමිනි

• දස පින්කිරියාවත් නමිනි

• දස පාරමිතා නමිනි

• දස සක්විතිවත් නමිනි

‘ ආහාරෙ මත්තඤ්ඤුතා‘ හෙවත් පමණ දැන ආහාර අනුභවය පිළිබඳ බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් උපදෙස් ලබාගත් රාජ්‍යය පාලකයා වන්නේ

• උදේනි රජතුමාය

• බිමිබිසාර රජතුමාය

• අජාසත් රජතුමාය

• කොසොල් රජතුමාය

“ යමෙකු පව් කළොත් එයින් ඔහු ම කෙලෙසෙන්නේ ය. පව් නොකළොත් එයින් ඔහු ම පිරිසිදු වන්නේ ය.“ මෙම අදහස ඇතුළත් ධම්මපද ගාථාවේ මුල් දෙපදය වන්නේ,

• “නතං කම්මං කතං සාධු - යං කත්වා අනූපතප්පති“

• “අත්තනාව කතං පාපං - අත්තනා සංකිලිස්සති“
• තංච කම්මං කතං සාධු - යං කත්වා නානුතප්පති

• උට්ඨානවතෝ සතිමතෝ - සුචිකම්මස්ස නිසම්මකාරිනෝ

සිතීමට හා විමසීමට පූර්ණ නිදහස ලබාදුන් බුදුරජාණන් වනහ්සේ, යමක් ඇසූ පමණින්, පරම්පරාවෙන් ආ පමණින් ආදී වශයෙන් නොපිළිගත යුතු බව දේශනා කළහ. එම කරුණු ඇතුළත් සූත්‍ර දේශනාව වන්නේ,

• කාලාම සූත්‍රයයි

• වීමංසක සූත්‍රයයි.

• ආරියපරියේසන සූත්‍රයයි.

• මහාපරිනිබ්බාන සූත්‍රයයි