การสร้างนิทานสั้น

กำหนดตัวละคร

เลือกคติสอนใจ

สร้างฉากและบรรยากาศ

กำหนดเหตุการณ์สำคัญ

ไม่มีบทบาทชัดเจนในเรื่อง

เป็นตัวละครสมมติที่ไม่น่าเชื่อถือ

มีนิสัยชัดเจนและเหมาะสมกับบทบาท

มีพฤติกรรมที่ซับซ้อนและไม่แน่นอน

ตัวละคร บทสนทนา ฉากจบ

ตัวละคร โครงเรื่อง คติสอนใจ

การดำเนินเรื่อง ความยาว พล็อตซับซ้อน

ฉาก โครงเรื่อง จำนวนตัวละคร

ความซื่อสัตย์สุจริต

ความพอเพียง

ความไม่ประมาท

การให้อภัย

ความแปลกใหม่และความแฟนตาซี

การสร้างความตื่นเต้นให้กับผู้อ่าน

การเลียนแบบฉากจากเรื่องอื่น

ความเหมาะสมกับเนื้อเรื่องและบรรยากาศ

ตัวละครที่ขัดแย้งกันตั้งแต่ต้นจนจบ

ตัวละครที่ใช้ประโยชน์จากเพื่อน

ตัวละครที่ช่วยเหลือกันในยามลำบาก

ตัวละครที่มีปัญหากับเพื่อนในเรื่อง

สิงโตกับหนู

เด็กเลี้ยงแกะ

คนตัดไม้กับเทพเจ้า

คนตัดไม้กับเทพเจ้า

ใช้ตัวละครที่เหมือนกันทั้งหมด

สร้างสถานการณ์ที่ขัดแย้งและแก้ไขปัญหาในตอนท้าย

ให้เรื่องราวมีจุดจบที่ไม่สมเหตุสมผล

เขียนเรื่องที่ไม่มีจุดมุ่งหมาย

เพื่อสะท้อนปัญหาในสังคม

เพื่อให้ข้อคิดหรือคติธรรมแก่ผู้อ่าน

เพื่อแสดงถึงความเหนือชั้นของตัวละคร

เพื่อสร้างความสนุกสนานและความเพลิดเพลิน

ความยุติธรรมของราชาแห่งป่า

หมากับเงา

เจ้าชายกับเจ้าหญิงในป่ามหัศจรรย์

เรื่องราวอันยาวนานของเจ้าชายผู้กล้าหาญ