เพลงพื้นบ้าน

1. กำเนิดของเพลงพื้นบ้านเริ่มตั้งแต่เมื่อใด

• รัชกาลที่ 1 กรุงรัตนโกสินทร์

• สมัยพระนารายณ์มหาราช

• สมัยพระนเรศวรมหาราช

• ก่อนศิลาจารึก

  พ่อขุนรามคำแหงมหาราช

ยุคทองของเพลงพื้นบ้าน คือ

• สมัยรัชกาลที่ 1 - 5

• สมัยรัชกาลที่ 6 - 9

• สมัยอยุธยา

• สมัยรัตนโกสินทร์

ข้อใดไม่ใช่ความหมายของเพลงพื้นบ้าน

• การขับร้อง ท่วงทำนอง ดนตรีของชาวบ้าน ซึ่งมีอัตลักษณ์เฉพาะตัว

• ชาวบ้านจะใช้ขับร้องเพื่อความสนุกสนานและลืมความเมื่อยล้าจากงาน

• เนื้อหาของเพลงสะท้อนให้เห็นวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้าน

• ไม่เป็นมุขปาฐะเพราะมีการบันทึกเนื้อเพลง

เพลงพื้นบ้านไม่ได้มาจากตัวเลือกใด

• การประกอบพิธีกรรม

• การรวมกลุ่มของชายหญิงเพื่อประโยชน์ในการทำงาน

• ต้องการอนุรักษ์ความเป็นไทย

• ความเป็นคนเจ้าบทเจ้ากลอน

ข้อใดคือเพลงพื้นบ้านที่เกิดจากการประกอบพิธีกรรม

• เพลงเรือ

• เพลงพิษฐาน

• การสวดคฤหัสถ์

• จ๊อยซอ

เพลงพื้นบ้านเพลงใดไม่ได้เกิดจากเล่นสนุกตามประเพณี

• เพลงเกี่ยวข้าว

• เพลงทำขวัญนาค

• เพลงสงฟาง

• เพลงเจรียง

ข้อใดไม่ใช่จุดประสงค์ในการขับร้องเพลงพื้นบ้าน

• ให้เกิดความเบิกบานใจ

• ใช้ประกอบพิธี

• เกี้ยวพาราสีผู้หญิง

• เพื่อแสดงฝีปากในการตอบโต้

ผู้ที่เป็นตัวยืนในการร้องเพลงทั้งชายและหญิงเรียกว่าอะไร

• เจ้าบ่าว เจ้าสาว

• คู่พระ คู่นาง

• พ่อเพลง แม่เพลง

• เจ้าชาย เจ้าหญิง

เพลงพื้นบ้านภาคอีสานแบ่งกลอนลำออกเป็น

• ลำทางสั้น-ลำทางยาว

• ลำเต้ย-ลำล่อง

• ลำซิ่ง-ลำร้อง

• ข้อ 1-2 ถูก

ข้อใดไม่ใช่ลักษณะของเพลงพื้นบ้าน

• ต้องมีลักษณะฉันทลักษณืตามที่กำหนด

• ความเรียบง่ายของการใช้ถ้อยคำ

• แทรกวิถีชีวิตชาวบ้าน

• มีคารมคมคายตลกขบขัน